Στον τοκετό εμπιστεύσου καλύτερα τον εαυτό σου όχι το σώμα σου.

 

 

Στα μαθήματα ψυχοπροφύλαξης- ανώδυνου τοκετού οι έγκυες γυναίκες συμβουλεύονται από τις μαίες να εμπιστευτούν το σώμα τους προκειμένου να γεννήσουν φυσιολογικά και να μη χρειαστούν κάποιου είδους παρέμβαση. “Το σώμα σου ξέρει, η μήτρα σου ξέρει” είναι μια έκφραση που συνιθίζεται να λέγεται στα μαθήματα. Σίγουρα πρόκειται για λέξεις που ενδυναμώνουν την γυναίκα ενώπιω της γέννας της και την βοηθούν να υιοθετήσει μια ενεργητική στάση σε όλη τη διαδικασία του τοκετού.  Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που τα πράγματα δεν πάνε όπως τα είχε σχεδιάσει η επίτοκος ή όπως τα είχε φανταστεί; Τι γίνεται δηλαδή σε περίπτωση που ένας φυσιολογικός τοκετός καταλήξει σε καισαρική τομή; Ή σε άλλη περίπτωση που η επίτοκος ζητήσει αναλγησία ενώ κατά τις  προγεννητικές συναντήσεις είχε πιστέψει ότι δεν θα χρειαστεί καμία φαρμακευτική ανακούφιση του πόνου;

Είναι πολύ πιθανό τότε η γυναίκα που γέννησε να νιώσει απογοήτευση ή και θυμό θεωρώντας ότι απέτυχε και ο θυμός αυτός να στραφεί προς τον εαυτό της  ή προς τον γιατρό/μαία που τη βοήθησε. Σκέψεις αρνητικές με έντονη αυτοκριτική διάθεση ενδέχεται να καταλάβουν επικίνδυνα χώρο στο μυαλό της. Σκέψεις όπως κάτι δεν πήγε καλά αλλά γιατί να συμβεί αυτό σε εκείνη; Τι δεν έκανε η ίδια καλά, γιατί την πρόδωσε το σώμα της ή τι άλλο θα μπορούσε να κάνει; Ο νους αναζητά βασανιστικά την αιτία και η πορεία αυτών των σκέψεων δεν έχει τέλος. Η γυναίκα έγκυος έγινε γυναίκα μητέρα κρατώντας στην αγκαλιά το μωράκι της αλλά η διαφορετική τροπή που πήραν τα πράγματα μπορεί να μην την αφήνουν να χαρεί τη στιγμή που περίμενε όλο αυτόν τον καιρό.

Η πρακτική με ενσυνειδητότητα προσφέρει μια άλλη μορφή εμπιστοσύνης που δεν  γεννά τα παραπάνω αρνητικά συναισθήματα και αφορά την εμπιστοσύνη στον εαυτό. Μια εμπιστοσύνη που θα ακολουθεί την γυναίκα σε όλη την πορεία της εγκυμοσύνης της και του τοκετού της αλλά και στον καινούριο της γονεϊικό ρόλο ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολα ή διαφορετικά βίωσε όλη την εμπειρία. Έτσι εαν μια γυναίκα δεν βιώσει  τον τοκετό της όπως τον είχε φανταστεί, με την πρακτική στην ενσυνειδητότητα δεν χάνεται στη δίνη των αρνητικών συναισθημάτων αλλά  μπορεί να διατηρεί την ικανοποίηση της για ότι μπόρεσε να κάνει. Πρόκειται για αποδοχή της πραγματικότητας όποια και να είναι αυτή. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι θα πρέπει να είναι ευχαριστημένη με ότι προκύπτει αλλά θα αντιλαμβάνεται την κάθε στιγμή τι συμβαίνει με επίγνωση και καθαρό νου. Με συστηματική  εξάσκηση που γίνεται στα πλαίσια της πρακτικής με ενσυνειδητότητα οι νέες μητέρες θα μάθουν να αποδέχονται ακόμα και τα πιο επώδυνα συναισθήματα ή δύσκολες συνθήκες, αφήνοντας στην άκρη επικριτικές σκέψεις που μόνο θλίψη και πόνο προσφέρουν. Στο μακρύ ταξίδι της γονεικότητας που μόλις ξεκινά η πρακτική mindfulness μπορεί να χαρίσει στη μητέρα υπομονή και εσωτερική γαλήνη που θα λειτουργήσει ευεργετικά πρώτα στην ψυχολογία της ίδιας και ακόλουθα σε όλη την οικογένεια.

Συμπερασματικά ίσως χρειαστεί  στα μαθήματα προετοιμασίας τοκετού και γονεϊκότητας αντι για το ‘γεννώ με εμπιστοσύνη στο σώμα’ να προτιμούμε να λέμε ‘γεννώ και μεγαλώνω το παιδί μου με εμπιστοσύνη σε μένα’.

 

Από το βιβλίο ‘Minfdul Birthing’  Nancy Bardacke.

Advertisements