Ονειρεύομαι ένα κόσμο όπου η ψυχική ασθένεια…

 

dreaming

Ονειρεύομαι έναν κόσμο όπου η ψυχική ασθένεια είτε είναι κατάθλιψη είτε είναι ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή είτε είναι ψύχωση θα αντιμετωπίζεται ακριβώς όπως οποιαδήποτε άλλη σωματική νόσο πχ διαβήτη, άσθμα, καρδιακές παθήσεις. Οι άνθρωποι δηλαδή που παρατηρούν ψυχικά ενοχλήματα θα επικοινωνούν τον προβληματισμό τους στους οικείους τους, θα προσπαθούν απο κοινού να τα αντιμετωπίσουν και αν δουν ότι επιμένουν θα ζητήσουν χωρίς δεύτερη σκέψη βοήθεια από ειδικό. Και έπειτα θα μπορούν να συνεχίσουν να μιλούν στους γύρω τους για την πορεία της πάθησης, για τα συναισθήματα τους, τους ενδοιασμούς, τις δυσκολίες.

Ο Κώστας θα λέει στον πατέρα του ότι τον τελευταίο μήνα φοβαται να βγεί από το σπίτι. Η Ελένη θα εκφράζει στην φίλη της την δυσκολία της να κοιμάται τα βράδια και τον φόβο της να μένει μόνη. Η Σοφία που είναι λεχώνα θα εμπιστευτεί στον γιατρό της ότι ανησυχεί συνέχεια και υπερβολικά για την υγεία του μωρού της. Και εκείνος με την σειρά του θα ενδιαφερθεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως θα έκανε εαν η Σοφία του έλεγε ότι πονάει στην κοιλιά. Ο Πέτρος που βγήκε πρόσφατα από την Ψυχιατρική κλινική θα γυρίσει πίσω στο σπίτι του, στην δουλειά του, στα χόμπυ του, θα βρει σιγά σιγά τους ρυθμούς του χωρίς να μπαίνει ο κίνδυνος ότι θα χάσει κάτι από τα παραπάνω. Χωρίς να χρειαστεί να έρθει αντιμέτωπος με ψιθυριστές φωνές που σχολιάζουν την απουσία του ή με διάφορα εξεταστικά βλέμματα. Η Άννα θα σχεδιάζει με θάρρος το μέλλον της μετά από ένα καταθλιπτικό επεισόδιο που την βρήκε στα 19 της χρόνια. Ο Στάθης δεν θα κρύβει τις επισκέψεις που κάνει στον ψυχολόγο ή στον ψυχίατρο για τις φωνές που ακούει το τελευταίο τρίμηνο φοβούμενος μήπως τον αποκαλέσουν τρελό. Η Μαρία θα μιλήσει στην δασκάλα της για την μητέρα της που το τελευταίο διάστημα έχει αλλάξει συμπεριφορά, έχει απομονωθεί, δεν μαγειρεύει, δεν τρώει. Η δασκάλα θα κινητοποιηθεί, θα ζητήσει βοήθεια και η βοήθεια αυτή θα φτάσει στο σπίτι της Μαρίας. Ο Στέλιος που εμφάνισε κρίσεις πανικού στο ξεκίνημα της φοιτητικής του ζωής δεν θα κλειστεί περισσότερο στο σπίτι, ούτε θα πιστέψει ότι όλα καταστράφηκαν. Αντίθετα θα στρέψει με μεγαλύτερο ενδιαφέρον και συμπόνοια την προσοχή του στις ανάγκες που του υποδεικνύει το σώμα του και η ψυχή του. Kαι θα μιλήσει, όπως θα μιλούσε για τον πονοκέφαλο που είχε μια εβδομάδα νωρίτερα.

Οι μαθητές της πρώτης τάξης του Λυκείου σε μια μικρή επαρχία θα γνωρίζουν καλά ότι για την γένεση όλων των παραπάνω ψυχικών προβλημάτων δεν ενοχοποιείται ένας μόνο παράγοντας για αυτό και η ψυχική πάθηση μπορεί να συμβεί στον καθένα. Επίσης, θα γνωρίζουν ότι για την κάθε μία ξεχωριστή ψυχική διαταραχή υπάρχει η αντίστοιχη εξατομικευμένη αντιμετώπιση και θεραπεία,  καθώς και ότι δεν αποτελεί μεταδοτικό νόσημα ώστε να απομακρύνονται από τον πάσχοντα συνάνθρωπο, αντίθετα είναι μια νόσος που θέλει τους ανθρώπους κοντά, να νοιάζονται, να βοηθούν, να φέρονται φυσιολογικά όπως θα έκαναν σε κάποιον που έσπασε το πόδι του και χρειάστηκε περίθαλψη ή νοσηλεία.

Αυτά ονειρεύομαι για το μέλλον που δεν θα ‘πρεπε να  είναι και πολύ μακρινό. Ξεκινώντας από το σήμερα ωστόσο ας περάσουμε παντου σε χώρους όπου υπάρχουν άνθρωποι βασικά μηνύματα όπως:

Όποιος αρρωσταίνει ψυχικά δεν σημαίνει ότι έκανε κάτι λάθος, ή ότι είναι ανεπαρκής και ότι θα κάνει λιγότερα πράγματα στη ζωή του συγκριτικά με άλλον. Δεν σημαίνει ότι δεν θα μπορεί να δουλέψει, να συσχετιστεί, να ταξιδέψει, να ονειρευτεί. Αρκεί όμως να κοιτάξει κατάματα αυτό που του συμβαίνει και να ζητήσει έγκαιρα βοήθεια καθώς η ενασχόληση με το τι θα πουν και θα σκεφτούν οι άλλοι είναι πραγματική σπατάλη χρόνου και ενέργειας. Ο εαυτός μας είναι πολύτιμος και μοναδικός και χρειάζεται να τον προσέξουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την κάθε στιγμή. 

 

Αθηνά Κισουδάκη, Ψυχολόγος ΑΠΘ-Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια

Μαία Msc Middlesex University in London- ΙBCLC 

 

  • Η επιλογή των ονομάτων που χρησιμοποιήθηκαν δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα οπότε οποιαδήποτε ομοιότητα με καταστάσεις είναι συμπτωματική.
  • Την Τρίτη 15 Οκτώβρη, από τις 9.30πμ έως τις 11.30πμ θα διεξαχθεί ενημερωτική ομιλία σχετική με τις περιγεννητικές ψυχικές διαταραχές συμβάλοντας με τον ελάχιστο δυνατό τρόπο στην προαγωγή της ψυχικής υγείας της εγκύου και της νέας μητέρας. Η είσοδος είναι ελεύθερη και απευθύνεται εκτός από έγκυες και μητέρες σε όλους όσους ενδιαφέρονται να ενημερωθούν και να μάθουν τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να στηρίξουν έναν δικό τους άνθρωπο σε αυτή την χρονική περίοδο της εγκυμοσύνης και της λοχείας.  Χρειάζεται προδήλωση συμμετοχής.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s