Τι είναι πρόβλημα στον ύπνο των μωρών και τι είναι φυσιολογικό

sleep

 

Οι περισσότεροι νέοι γονείς παραπονιούνται ότι δεν κοιμούνται και είναι πολύ κουρασμένοι. Ανησυχούν ότι τα παιδιά τους μπορεί να εμφανίζουν διαταραχές ύπνου και ότι αυτό που ζούνε δεν μοιάζει να είναι φυσιολογικό.

Μεγάλο μέρος ευθύνης αυτής της γονεϊκής αγωνίας σχετικά με τον ύπνο των παιδιών αποδίδεται στην κουλτούρα που έχει δημιουργηθεί μέσα στην οποία οι γονείς ‘μαθαίνουν΄να ανησυχούν για τον μη επαρκή ύπνο συνδέοντας τον με σοβαρές συνέπειες για την υγεία του παιδιού. Άλλο πρόβλημα για τους σύγχρονεις γονείς θεωρείται η μικρή ή ανύπαρκτη εμπειρία-γνώση τους για το τι είναι φυσιολογικό στον ύπνο των παιδιών.

Απλά και μόνο λαμβάνοντας ενημέρωση για το τι εστί φυιολογικός ύπνος των μωρών μπορεί να κατευνάσει τις ανησυχίες και το άγχος των γονιών και να οδηγήσει σε πιο ήρεμες και χαρούμενες στιγμές ολόκληρη την οικογένεια.

Οπότε τι είναι είναι φυσιολογικό;

Το παρακάτω άρθρο έχει γραφτεί από την Kathleen Kendall-Tackett και τους συνεργάτες της και βασίζεται σε έγκυρες βιβλιογραφικές πηγές με ενδελεχή έρευνα γύρω από τον ύπνο των παιδιών.

 

 

“ Το παιδί μου ξυπνάει κάθε μία ώρα νύχτα μέρα για να φάει”.
Είτε πρόκειται για ξύπνημα κάθε μια ώρα ή κάθε δύο ή τρεις οι γονείς συνιθίζουν να ανησυχούν για τα συχνά ξυπνήματα του νεογνού που αναζητά να φάει. Η ανησυχία ενισχύεται το βράδυ καθώς η δυτική κουλτούρα  επιτάσει για τον ύπνο να είναι συνεχόμενος όλο ή σχεδόν όλο το βράδυ. Ωστόσο βιολογικά αυτό δεν ισχύει ειδικά για τα θηλάζοντα μωρά.

Μετά τη γέννηση του, το στομάχι του μωρού μπορεί να δεχτεί γάλα όσο μια κουταλιά σε κάθε γεύμα πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να σιτίζεται συχνά για να καλύπτει τις ανάγκες του σε ενέργεια ανάλογες αυτής της σημαντικής περιόδου ανάπτυξης. Αν και το στομάχι τους μεγαλώνει σχετικά γρήγορα, το περιεχόμενο λίπους και πρωτεϊνης στο μητρικό γάλα είναι χαμηλότερο συγκριτικά με άλλα θηλαστικά με συνέπεια τα νεογνά να χρειάζονται να ξυπνάνε συχνά καταλήγοντας έτσι σε περισσότερες αφυπνίσεις στη διάρκεια της νύχτας (Ball 2003. Ball 2009).
Το ανθρώπινο μητρικό γάλα είναι ειδικά σχεδιασμένο για τα νεογνά που χρειάζονται να τρώνε όποτε το επιθυμούν μέρα νύχτα και είναι το πιο εύπεπτο.
Το ξένο γάλα φτιάχνεται από άλλο είδος-την αγελάδα- και έχει περισσότερα λιπαρά αλλά και έναν μεγάλο αριθμό προσθετικών που δυσκολεύουν και κάνουν πιο αργή την πέψη. Αυτό μπορεί να επηρεάσει τον ύπνο των μωρών καταλήγοντας σε αφύσικα βαθύ ύπνο του νεογνού (μένει περισσότερο στο στάδιο 3-4 του ύπνου: Bute, Jensen, Moon, Glaze & Frost JR.,1992). Το στάδιο 3-4 του ύπνου είναι εκείνο που μια αφύπνιση γίνεται πιο δύσκολα ωστόσο μεγάλα χρονικα΄διαστήματα στο στάδιο 3-4 ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά την ικανότητα του μωρού να διατηρεί επαρκή ποσότητα οξυγόνου.
Και πάλι, η χορήγηση ξένου γάλακτος με μπουκάλι δεν εγγυάται περισσότερο ύπνο και ξεκούραση στους γονείς (Doan, Gardiner, Gay & Lee, 2007. Kendall Tackett, Cong & Hale, 2011).

Καλό είναι να γνωρίζουν οι γονείς ότι ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο σιτίζεται ένα παιδί κάποια μωρά ξυπνάνε συχνά στη διάρκεια της νύχτας (Weinraub, Bender, Friedman, Susman, Knoke, Bradley, et al., 2012). Oι νυχτερινές αφυπνίσεις είναι μια φυσιολογική βιολογικά κατάσταση.

Οι θηλάζουσες μητέρες μπορεί να ξυπνάνε πιο συχνά αλλά αναφέρουν μεγαλύτερη διάρκεια ύπνου συνολικά. Για παράδειγμα, σε μια μελέτη 6.410 μητέρων που είχαν παιδιά από 0 έως 1 έτους, οι μητέρες που θηλάζανε αποκλειστικά ανέφεραν περισσότερα ξυπνήματα αλλά και περισσότερη συνολική διάρκεια ύπνου συγκριτικά με μητέρες που δίνανε μπουκάλι ή κάνανε μικτή διατροφή (Kendall-Tackett et. al., 2011). Oι αποκλειστικά θηλάζουσες μητέρες ανέφεραν λιγότερη κούραση στη διάρκεια της ημέρας, περισσότερη ενέργεια, λιγότερο θυμό και ευερεθιστότητα καθώς και λιγότερα καταθλιπτικά συμπτώματα. Εχει ενδιαφέρον ακόμη ότι μητέρες που ακολουθούσαν μικτή διατροφή ανέφεραν επίσης λιγότερες ώρες ύπνου χωρίς να διαφέρουν δηλαδή από εκείνες που δίνανε μπουκάλι. Αυτό είναι σημαντικό ως εύρημα καθώς οι καινούριες μαμάδες πιέζονται να δώσουν συμπλήρωμα με την δικαιολογία ότι θα ξεκουραστούν. Τα αποτελέσματα αυτά είναι σε απόλυτη συμφωνία με τα ευρήματα άλλης έρευνας που διεξήχθη από τους Doan et al. (2007) οι οποίοι κατέληξαν στο ότι η μικτή διατροφή συνδέεται με λιγότερες ώρες ύπνου και όχι το αντίθετο.

Τα βραδυνά ξυπνήματα συνεχίζουν να είναι συχνά όσο το θηλάζων μωρό αναπτύσσεται. Σε μια μελέτη που συμπεριλάμβανε θηλάζοντα μωρά δύο έτους τα ξυπνήματα την νύχτα συνέχιζαν στη διάρκεια του δεύτερου χρόνου ζωής. Αυτό το μοτίβο ύπνου με τις συχνές νυχτερινές αφυπνίσεις παρατηρείται πιο συχνά σε κουλτούρες όπου η συγκοίμηση με το μωρό (co-sleeping) και ο μακροχρόνιος θηλασμός είναι συνήθεις πρακτικές (Elias, Nicolson, Bora & Johnston, 1986).
Τα βραδυνά ξυπνήματα προστατεύουν τα νεογνά.

 

Οι βραδυνές αφυπνίσεις αναφέρονται ως πιο συχνές σε βρέφη που κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι με τους γονείς τους ωστόσο οι αφυπνίσεις αυτές και ο κοινός ύπνος (όταν γίνεται με ασφάλεια) μπορούν να προστατέψουν τα μωρά από SIDS -Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου. Η κρίσιμη περίοδος για SIDS θεωρείται από τη γέννα εως τον 8ο μήνα (κύρια στους 2 με 3 μήνες) και οι νυχτερινές αφυπνίσεις αποτελούν κατα κάποιο τρόπο ένα προστατευτικό μηχανισμό. Τα μωρά των οποίων μοναδική πηγή θρέψης είναι το μητρικό γάλα ξυπνάνε συχνά για να θηλάσουν, κάτι που είναι σημαντικό για τη σχέση του θηλασμού ώστε να συνεχίσει (Ball 2009).
“Το παιδί μου κοιμόταν το βράδυ και ξαφνικά αυτό άλλαξε”.

 

Φανταστείτε ότι ξυπνάτε συχνά για να θηλάσετε το μωρό σας αλλά όσο ο καιρός περνά συνειδητοποιείτε ότι κοιμάστε όλο και μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα. Ώρες συνεχόμενου ύπνου! Είναι καταπληκτικό και φυσικά το απολαμβάνετε. Και τότε ξαφνικά όσο γρήγορα αυτό συνέβη τόσο γρήγορα εξαφανίστηκε. Το αξιολάτρευτο μωρό σας που κοιμόταν σχεδόν όλη τη νύχτα ξαφνικά άρχισε και πάλι να ξυπνάει. Αυτή η εμπειρία που είναι μια πραγματικότητα για αρκετές οικογένειες μπορεί να προκαλέσει εύλογα εκνευρισμό και απογοήτευση και να συνοδεύεται από σκέψεις ότι κάτι κάνατε λάθος ή ότι κάτι άλλο πρέπει να γίνει τώρα ώστε να κερδηθεί και πάλι ο συνεχόμενος βραδυνός ύπνος.

Ακούστε προσεκτικά! Εσείς δεν κάνατε τίποτα που να φταίει. Η επιστροφή σε νυχτερινές αφυπνίσεις μετά από περιόδους συνεχόμενου βραδυνού ύπνου είναι απολύτως φυσιολογική. Πολλών παιδιών ο ύπνος θα κάνει κύκλο για ένα διάστημα. Ερευνητές μάλιστα παρατηρώντας διάφορες καταστάσεις ύπνου ανακάλυψαν ότι συχνα μεταξύ των 6 και 12 μηνών βρέφη που ενώ είχα νωρίτερα κατακτήσει μια ρουτίνα το βράδυ με αρκετές ώρες συνεχόμενου ύπνου ξαφνικά άρχισαν να ξυπνάνε συχνά (Scher, 1991, 2001). Σε μια μακρόχρονη μελέτη που εξέταζε τον ύπνο των παιδιών από την ηλικία των τριών μηνών μέχρι και τους 42 μήνες βρέθηκε ότι δεν υπήρχε καμία σταθερότητα στα νυχτερινά ξυπνήματα ή ακόμη και στη διάρκεια του ύπνου σε όλη αυτή την χρονική περίοδο (Scher, Epstein & Tirosh, 2004).
Τι προκαλεί την αλλαγή αυτή στον ύπνο;

 

Υπάρχει πιθανότατα μια ποικιλία αιτιών μοναδική για το κάθε παιδί. Για κάποια παιδιά μπορεί να είναι ένα άλμα ανάπτυξης ή τα δόντια για άλλα μια περίοδος που είναι πιο αναστατωμένα ή βιώνουν το άγχος αποχωρισμού. Πρόσφατα μια μελέτη βρήκε ότι τα μωρά ξυπνούν πιο συχνά όταν αρχίζουν να μπουσουλάνε. Για κάποια επίσης παιδιά μπορεί να μη βρούμε ποτέ τον πραγματικό λόγο. Ωστόσο όσο τα μωρά μεγαλώνουν και το κάθε ένα αποκτά προοδευτικά κιρκάδιο ρυθμό θα περνούν μέσα από τέτοιους κύκλους ύπνου που κάποιοι γονείς θα τους βιώνουν πιο ομαλά από άλλους. Είναι σημαντικό πάντως οι γονείς να γνωρίζουν την φυσιολογικότητα αυτών των αλλαγών όσο και αν είναι κουραστικές και επιφέρουν ένταση. Γνωρίζοντας όμως την φύση αυτών των αλλαγών προσδοκάται καλύτερη προετοιμασία από την μεριά των γονιών, αποδοχή ή τουλάχιστον να αποφεύγεται το επιπλέον άγχος στην επανεμφανιση των νυχτερινών ξυπνημάτων.

 

 

 

Το παιδί μου ξυπνάει στις 2πμ και  παραμένει ξύπνιο για μία ή και δύο ώρες.”
Μια μητέρα θυμάται πολύ καλά την πρώτη φορά που η κόρη της το είχε κάνει αυτό. Περίπου στους 14 μήνες ξύπνησε η μικρή στην μέση της νύχτας και δεν φαινόταν έτοιμη ή ικανή να ξανακοιμηθεί μένοντας έτσι για 2 ώρες περίπου παρόλες  τις προσπάθειες που έκαναν οι δικοί της για να την πάρει πάλι ο ύπνος. Αυτό συνεχίστηκε τακτικά για τους επόμενους μήνες και μια μέρα ξαφνικά έτσι όπως ξεκίνησε έτσι σταμάτησε χωρίς να επανεμφανιστεί τον επόμενο χρόνο.

Η εξήγηση για αυτό είναι σχετικά άγνωστη αν και οι ερευνήτες συνεχίζουν να εξετάζουν βασικές διεργασίες της φυσιολογίας του ύπνου- αυτό που γνωρίζουμε ωστόσο είναι ότι τέτοιες καταστάσεις στον ύπνο απαντώνται σε αρκετά παιδιά μέχρι και την ηλικία περίπου των 3 χρόνων (Weinreub, Bender, Friedman, Susman, Knoke, Bradley et al., 2012). Πολλές φορές τα ξυπνήματα είναι σύντομα και το παιδί μπορεί να ξανακοιμηθεί εύκολα. Άλλες φορές η επαναφορά σε κατάσταση ύπνου είναι πιο χρονοβόρα. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν σημαίνει ότι το παιδί σας παρουσιάζει κάποιο πρόβλημα με το ύπνο. Πιο συχνά νυχτερινά ξυπνήματα με φωνές, κλάμματα παρατηρούνται γύρω στους 6 μήνες και μετά ξανά κοντά στα δύο χρόνια. Τα ξυπνήματα αυτά είναι μία από τις πολλές εκδηλώσεις συμπεριφοράς του παιδιού που οφείλονται σε άγχος αποχωρισμού -μια φυσιολογική δηλαδή συμπεριφορά ως αποτέλεσμα της ανακάλυψης από τα παιδιά ότι είναι ξεχωριστές υπάρξεις από τους φροντιστές τους (for a review see Middlemiss, 2004).

Μερικοί διαφωνούν και ισχυρίζονται ότι τα νυχτερινά ξυπνήματα των παιδιών υποδεικνύουν διαταραχή ύπνου αλλά αυτές οι απόψεις βασίζονται σε κριτήρια που δεν φανερώνουν την πραγματική κατάσταση σχετικά με τον παιδικό ύπνο. Μερικές ακόμα μελέτες βρήκαν ότι τα νυχτερινά ξυπνήματα είναι σχετικά συχνά σε ηλικίες 12 με 24 μήνες ( Richman, 1981, Goodlin-Jones, Burnham, Gaylor, & Anders 2001, Scher, 2000, Weinraub et al., 2013).
‘Ετσι, οι αντιλήψεις του γονιού σχετικά με το τι αποτελεί πρόβλημα στο ύπνο επηρεάζονται εύλογα από τις προσδοκίες τους για έναν συνεχή καλό ύπνο του μωρού αλλά και από την επίδραση που έχει η συχνή νυχτερινή αφύπνιση στην ποιότητα του δικού τους ύπνου και στην λειτουργικότητα τους στη διάρκεια της ημέρας. Παρότι οι αλλαγές στη ρουτίνα ύπνου των παιδιών μπορεί να είναι ενοχλητικές και να προκαλούν έκνευρισμό εμφανίζονται ως φυσιολογικές μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο σχέσης γονιών-παιδιού. Όταν αντίθετα αντιμετωπίζονται ως προβληματικές τότε οι γονείς βιώνουν περισσότερο άγχος και ανησυχία (Middlemis, 2004). Όπως έχουμε μάθει από πολλούς γονείς η κατανόηση ότι αυτά τα βραδυνά ξυπνήματα είναι φυσιολογικά τους δίνει ανακούφιση και αντοχή για πολύ καιρό ακόμα.
“Το παιδί μου δεν πάει για ύπνο
πριν τις 10μμ.”
Είναι αρκετά συχνό σε δυτικές κοινωνίες να θεωρείται ότι τα μωρά και τα μικρά παιδιά θα πρέπει να είναι στο κρεβάτι αρκετά νωρίς για παράδειγμα γύρω στις 7μμ προκειμένου να αναπτύξουν καλές συνήθειες ύπνου. Δυστυχώς αυτό δεν είναι ρεαλιστικό σε αρκετές οικογένειες και δεν συμβαίνει όχι επειδή οι γονείς δεν φροντίζουν να πάνε έγκαιρα τα παιδιά τους για ύπνο αλλά επειδή κάποια παιδιά έχουν διαφορετικό κιρκάδιο ρυθμό ή γιατί ένα πιο αργό στην ώρα πρόγραμμα ύπνου μπορεί να ταιριάζει καλύτερα στην δική τους οικογένεια. Κάποια παιδιά μάλιστα θα συνεχίσουν αυτό το στυλ ύπνου και στα χρόνια αργότερα.

Διαπολιτισμικά στοιχεία που έρχονται από μελέτες σχετικά με την ώρα που πάνε για ύπνο τα βρέφη και τα μεγαλύτερα παιδιά δείχνουν ότι στην Ασία πηγαίνουν συνήθως πιο αργά( Mindell, Sadeh, Wiegand, How, & Gog, 2010). Aπό την άλλη ο μέσος χρόνος που βρέθηκε να πηγαίνουν για ύπνο τα παιδιά σε Καυκάσιες χώρες είναι 8.42μμ. Στις χώρες της Ασίας υπολογίζεται μια ώρα ολόκληρη μετά ( με μέσο όρο 9.44μμ) και με την πιο αργή ώρα ύπνου να παρατηρείται στο Χονγκ Κογκ 10.17μμ. Αξιοσημείωτο είναι ότι η ώρα έγερσης από το κρεβάτι το πρωί είναι επίσης πιο αργά σε αυτές τις χώρες. Ταυτόχρονα, ένα άλλο συμπέρασμα που βγήκε από αυτές τις μελέτες ήταν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των παιδιών στις Ασιάτικες χώρες κοιμούνται μαζι με τους γονείς τους στο ίδιο κρεβάτι. Έτσι ίσως εξηγείται το ότι τα παιδιά ως φυσικό επακόλουθο της συγκοίμησης υιοθετούν το ωράριο ύπνου των γονιών τους.

Αυτό που θα πρέπει να θυμάστε είναι ότι το να πηγαίνει πιο αργά ένα παιδί για ύπνο δεν είναι από μόνο του πρόβλημα. Εαν όμως αρχίζει να γίνεται πρόβλημα για την οικογένεια δεδομένου του προγράμματος που έχουν τότε ίσως οι γονείς χρειαστεί να αλλάξουν και να εφαρμόσουν μια νέα ρουτίνα ύπνου ( Midell, Tellofski, Weigand & Kurtz , 2009). Μπορούν να ξεκινήσουν σιγά σιγά να γίνεται πιο νωρίς η ρουτίνα ύπνου που προοδευτικά θα οδηγήσει σε μια πιο έγκαιρη ώρα που θα κοιμηθεί το παιδί (Richman, 1981).
“Το παιδί μου κοιμάται λιγότερο (ή περισσότερο) από τις προτεινόμενες οδηγίες ανεξάρτητα από το τι κάνω εγώ”.

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν δει τις κατευθυντήριες οδηγίες ύπνου, πόσο ύπνο χρειάζονται δηλαδή τα παιδιά στα διάφορα στάδια ανάπτυξης τους. Οι γονείς ενημερώνονται ότι τα νεογνά θα πρέπει να κοιμούνται περίπου 16 με 18 ώρες, στην ηλικία έπειτα των 2 χρόνων ο συνολικός χρόνος ύπνου προτείνεται στις 13 ώρες κοκ. Όταν οι ερευνητές εξετάζουν ερωτήσεις όπως πόσο χρόνο πρέπει να κοιμούνται τα μωρά και τα παιδιά και ποιες είναι οι σωστές οδηγίες οι δοθείσες απαντήσεις δεν είναι ξεκάθαρες και συχνά βασίζονται στη διερεύνηση του πόσο κοιμούνται τα παιδιά σε διαφορετικές ώρες στην ιστορία (Matricciani, Οlds, Blunden, Rigney & Williams, 2012).

Ως γονείς είναι βασικό να γνωρίζουμε ότι πρόκειται για οδηγίες-συστάσεις. Το κάθε παιδί είναι διαφορετικό και οι οδηγίες μπορεί να μην ταιριάζουν σε όλα ατα παιδιά. Κάποια θα χρειάζονται περισσότερο ύπνο και κάποια λιγότερο. Εαν ένα παιδί κοιμάται πραγματικά λίγες ώρες συνολικά θα δείχνει σημάδια για αυτό. Τέτοια σημάδια ανεπαρκούς ύπνου είναι να δείχνει υποτονικό, σα να ζαλίζεται, να τρίβει τα μάτια, να δυσκολεύεται να εστιάσει σε ανθρώπους ή στο παιχνίδι, να γίνεται υπερβολικά ενεργητικό αργά τη νύχτα και αντιστροφα να δυσκολεύεται πολύ να ξυπνήσει το πρωί.
Εστιάζοντας λοιπον την προσοχή σας στη συμπεριφορά του παιδιού θα είστε σε θέση να συμπεραίνετε εαν το παιδί σας πραγματικά στερείται ώρες ύπνου ανεξάρτητα από τον ακριβή αριθμό ωρών που κοιμάται.
“Tο παιδί ακόμα κοιμάται στο κρεβάτι μας”.

 

Πολλοί γονείς που κοιμούνται με τα παιδιά τους στο ίδιο κρεβάτι γίνονται δέκτες σχολίων όπως “το παιδί δεν θα φύγει ποτέ από το κρεβάτι σας εαν δεν το κάνετε εσείς” ή “ πως είναι η σεξουαλική σας ζωή;” κ.α. Οι γονείς μετά από τέτοια σχόλια αρχίζουν να αναρωτιούνται εαν κάνουν το σωστό για τα παιδιά τους ή αν θα καταλήξουν με έναν 16χρονο γιο ή κόρη που θα συνεχίζει να θέλει να κοιμάται στο κρεβάτι τους.

Η ηλικία όπου τα παιδιά είναι έτοιμα να πάνε στο δικό τους δωμάτιο ποικίλει σημαντικά ενώ ο κοινός ύπνος είναι συχνή πρακτική σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα ποσοστά ότι της συγκοίμησης στις Σκανδιναβικές και στις Ασιάτικες χώρες είναι πολύ πιο υψηλά συγριτικά με τις ΗΠΑ ή τον Καναδά (Midell, Sadeh, Wiegand, How,& Goh, 2010, Nelson & Taylor, 2001, Wales-Nystrom, 2005).

Γονείς που ερωτήθηκαν σε μια μελέτη σχετικά με την ηλικία που το παιδί τους μετέβη στο δικό του δωμάτιο για πρώτη φορά ανέφεραν ηλικίες που κυμαίνονταν από 18 μηνών η μικρότερη έως και 10 χρόνια η μεγαλύτερη.

Μερικοί παράγοντες που επηρεάζουν την ηλικία που θα γίνει αυτή η μετάβαση είναι οι εξής: Η ύπαρξη αδερφού-ής στο άλλο παιδικό δωμάτιο (έτσι δίνεται η ευκαιρία συγκατοίκησης), η παρουσία νεογέννητου στην οικογένεια και στο ίδιο δωμάτιο (απαιτεί ται περισσότερη προσοχή στο μωρό ενώ μπορεί να παρενοχλείται ο ύπνος του μεγαλύτερου παιδιού ) οι εξατομικευμένες ανάγκες του παιδιού. Η κάθε οικογένεια θα χρειαστεί λοιπόν να λάβει υπόψη τους παράγοντες εκείνους που μπορούν να συσχετίζονται και να επιδρούν στο κάθε παιδί χωριστά.

Η έρευνα που έχει γίνει σε παρατεταμένη χρονικά συγκοίμηση δεν έχει βρει κάποια αρνητική επίπτωση κοινωνικά, γνωστικά, συναισθηματικά σε αυτά τα παιδιά που κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι με τους γονείς τους συγκριτικά με εκείνα που μεταφέρθηκαν στο δικό τους δωμάτιο από τη νεογνική ηλικία. (Abel, Park, Tipene-Leach, Finau & Lennan, 2001, Barajas, Martin, Brooks-Gunn & Hale, 2011; Keller & Goldberg, 2004; Okami, Weisner & Olmstead, 2002).

Ένα άλλο θέμα που προκύπτει σχετικά με την συγκοίμηση είναι η σχέση του ζευγαριού κατα πόσο επηρεάζεται. Νέα έρευνα σχετική με το θέμα καταλήγει στην μη συσχέτιση μεταξύ συγκοίμησης και αρνητικής επίδρασης στην συζυγική σχέση όταν η απόφαση της συγκοίμησης έγινε συνειδητά από το ζευγάρι (Mesmer, Miller & Yu, 2012).
“Το παιδί μου κοιμάται το βράδυ μόνο με θηλασμό”.

 

Πολλοί γονείς τους πρώτους μήνες γνωρίζουν πόσο εύκολα ένα νεογνό κοιμάται πανω στο στήθος θηλάζοντας. Σε αυτή τη φάση λοιπόν οι περισσότεροι γονείς δίνουν ελάχιστη σημασία σε αυτή τη συμπεριφορά των μωρών, δεν συμβαίνει ωστόσο το ίδιο όταν τα μωράκια τους αρχίζουν να μεγαλώνουν. Η ανησυχία μεγαλώνει όταν συγγενείς και φίλοι αρχίζουν σχόλια όπως “δεν θα μάθει να κοιμάται ποτέ μόνο του και ότι του κάνεις κακό”. Από την άλλη κάποιοι “ειδικοί μελετητές του ύπνου” (η συγγραφέας βάζει σε εισαγωγικά τον τίτλο τους) θα προτείνουν να μην επιτρέπεται στο μωρό να κοιμάται πάνω στο στήθος με το φόβο ότι θα δημιουργηθεί μια “κακιά συνήθεια” (Meltzer &Mindell, 2006 ). Αντ’ αυτού να προτιμήσουν να απομακρύνουν το μωρό απο το στήθος πριν κοιμηθεί και ακολούθως να το τοποθετήσουν στο κρεβάτι του για ύπνο. Οι συγκεκριμένοι ερευνητές χαρακτηρίζουν μάλιστα την συνήθεια του μωρού να κοιμάται με τη θηλή στο στόμα ως μια από τις συμπεριφορές που διαταράσσουν τον ύπνο του.
Εαν δεν είστε σίγουροι βεβαιωθείτε απλά ότι ο θηλασμός είναι ένας φυσικός τρόπος να βοηθήσετε το παιδί σας να κοιμηθεί αλλά και μέσω αυτού προσφέρετε σημαντική στήριξη στη ανάπτυξη του. Οι γονείς χρειάζεται να γνωρίζουν ότι το μητρικό γάλα το απόγευμα περιέχει περισσότερη τρυπτοφάνη (αμινοξύ που βοηθά τον ύπνο) . H Τρυπτοφάνη συγγενεύει με τη σερετονίνη, μια σπουδαία ορμόνη για την λειτουργία του εγκεφάλου και την ανάπτυξη. Τον πρώτο καιρό της ζωής του μωρού η έκκριση της τρυπτοφάνης οδηγεί στην ανάπτυξη περισσότερων υποδοχέων σερετονίνης (Hibberd, Brooke, Carter, Haug & Harzer, 1981). To μητρικό γάλα επίσης στη διάρκεια της νύχτας περιέχει αμινοξέα που προωθούν την ενίσχυση της σερετονίνης (Delgado, 2006, Goldman, 1983, Lien, 2003). H σερετονίνη βοηθά στην καλύτερη λειτουργία του εγκεφάλου, διατηρεί σε κάποιον την καλή διάθεση και βοηθά στον κύκλο ύπνου-έγερσης (Somer, 2009). Έτσι λαμβάνοντας υπόψη την Τρυπτοφάνη με τις ευρύτερες επιδράσεις της θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό για τα παιδιά να τους προσφέρεται απογευματινός ή νυχτερινός θηλασμός για λόγους που δεν περιορίζονται μόνο στον ύπνο.

Η άλλη ανησυχία που προκύπτει είναι ότι τα παιδιά όταν κοιμούνται πάνω στο στήθος ή ακόμα και στην αγκαλιά συχνα ξυπνάνε αναζητώντας το ίδιο ακριβώς περιβάλλον στο οποίο εξ αρχής κοιμήθηκαν ( Anders, Halpern & Hua,1992). Αυτό μπορεί να τους οδηγήσει σε κλάμμα όταν ξυπνάνε εφόσον βρίσκονται σε διαφορετικό περιβάλλον όπως πχ στην κούνια τους.
Για τις οικογένειες που κάνουν συγκοίμηση και μητρικό θηλασμό οι γονείς αναφέρουν μειωμένες τέτοιες αντιδράσεις του μωρού τους καθώς εκείνο μαθαίνει να αναζητά το στήθος της μητέρας με το που ξυπνά τη νύχτα και αρχίζει να θηλάζει μόνο του. Αν και τα ξυπνήματα συνέχίζουν να είναι περισσότερα στον κοινό ύπνο, η φυσική αυτή αλληλεπίδραση παρέχει έναν ήρεμο και απλό τρόπο να καθησυχάσετε τα μωρά όταν αυτά ξυπνάνε. Σε αυτή την περίπτωση όταν τα παιδιά είναι αναπτυξιακά έτοιμα μπορείτε να τα βάλετε στο κρεβάτι να κοιμηθούν σχεδόν μιισοκοιμισμένα και αφήνοντας τα να ολοκληρώσουν την διαδικασία ύπνου μόνα τους. Mε τον τρόπο αυτό μπορούν να μειωθούν τα συχνά ξυπνήματα.
“Το παιδί μου κοιμάται μόνο όταν βρίσκομαι μαζί του έξω/περπατώ/το φορώ σε μάρσιπο”.
Δεν θα ήταν πολύ ωραίο εαν τα νεογνά/ βρέφη ήθελαν να κοιμηθούν ακριβώς εκεί που θα θέλαμε και εμείς κάποια μέρα; Μιλώντας σοβαρά θα ήταν πράγματι υπέροχο ωστόσο αυτό δυστυχώς δεν είναι κάτι που ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Έχουμε ακούσει πολλές μαμάδες να παραπονιούνται ότι πρέπει να βρίσκονται έξω προκειμένου να κοιμηθεί το παιδί και ενώ ο καιρός δεν βοηθά ή ότι χρειάζεται να περπατούν συνεχώς (μέσα ή έξω)μέχρι να το πάρει ο ύπνος κάτι που δείχνει ότι ο ύπνος στη διάρκεια της ημέρας δεν είναι συνυφασμένος πάντα με ένα διάλειμμα για τη μαμά αλλά μπορεί να μετατραπεί και σε μια δυσάρεστη εμπειρία.

Είναι αξιοσημείωτο ότι τα τρία πράγματα που χρησιμοποιούνται πιο συχνά για ηρεμήσει και να κοιμηθεί ένα παιδί – άγγιγμα, ήχοι,κίνηση- είναι εκείνα που του προσφέρονταν άφθονα όσο βρισκόταν μέσα στην μήτρα της μητέρας του. Μη ξεχνάτε επίσης ότι τα μωρά των ανθρώπων γεννιούνται τουλάχιστον 9 μήνες πιο νωρίς συγκριτικά με άλλα θηλαστικά εξαιτίας του μεγεθους της κεφαλής τους (εαν μεγαλώνανε και άλλο δεν θα μπορούσαν να περάσουν και να βγούν μέσα από τον γεννητικό σωλήνα.; βλ Trevathan 2011) έτσι για 9 περίπου μήνες το σώμα τους χρειάζεται μια “εξωτερική μήτρα”.

Eίναι λοιπόν περίεργο έξω από τη μήτρα να περιμένουν τα ίδια ακριβώς πράγματα για να νανουριστούν; Πιστεύοντας πολύ στην αξία του αγγίγματος γνωρίζουμε ότι η οκυτοκίνη έχει σπουδαίο ρόλο σε συναισθήματα αγάπης, ασφάλειας, ικανοποίησης όλα αυτά τα οποία επιδρούν στην ποιότητα του ύπνου μας ( Unvas-Moberg, 2003). Έτσι δεν είναι δύσκολο να σκεφτούμε ότι τα νεογέννητα που είναι τόσο εξαρτημένα στην επαφή από τους φροντιστές τους απελευθερώνουν οκυτοκίνη δεχόμενοι αυτή την σωματική επαφή και μέσω αυτής είναι πιο πιθανόν να κοιμηθούν και να συνεχίσουν να κοιμούνται.

Παρόμοια συμβαίνει με τον ήχο. Περισσότερη έμφαση δίνεται στη φωνή της μητέρας η οποία είναι οικεία στο παιδί από τότε που βρισκόταν μέσα στη μήτρα. Εαν μάλιστα συνδυάζεται με την αγκαλιά της, τον χτύπο της καρδιάς της, την αναπνοή της όλα αυτά μαζί καταλήγουν ως ένας ‘λευκός ήχος’ που βοηθά το μωρό νιώσει ασφάλεια και να κοιμηθεί. Το ίδιο βέβαια θα μπορούσε να συμβεί με έναν άλλο βασικό φροντιστή, αν πρόσφερε όλα τα παραπάνω.

Όταν αυτό όμως δεν είναι δυνατό η χρήση λευκού ήχου από κάποια συσκευή μπορεί να μπλοκάρει τους πιο σκληρούς ήχους του περιβάλλοντος διατηρώντας εκείνους που είναι πιο ουδέτεροι (σαν να είναι το φόντο) και να βοηθήσουν με αυτό το τρόπο το μωρό να κοιμηθεί πιο εύκολα. Αυτοι οι λευκοί ήχοι που μπορεί να προέρχονται από διάφορες συσκευές εφαρμόζονται με επιτυχία σε κάποια μωρά και κάποιοι γονείς τους επιλέγουν προκειμένου να νανουρίσουν το μωρό τους (Lee& Gay, 2011).

O τρίτος παράγοντας, η κίνηση, προσφερόταν επίσης όπως προειπώθηκε με αφθονία στο μωρό όσο βρισκόταν στην κοιλιά της μητέρας του. Μέσα στη μήτρα το έμβρυο λικνιζόταν μέσα σε ένα υγρό περιβάλλον με ήπιες συχνές ταλαντώσεις . Θυμηθείτε πότε το μωρό σας ήταν ξύπνιο και ιδιαίτερα ενεργητικό; ;Oταν εσείς ξαπλώνατε. Και αυτό γιατί απλά κοιμόταν όταν εσείς βρισκόσασταν σε κίνηση. Οι σύγχρονοι γονείς του δυτικού τρόπου ζωής συχνά στρέφονται στη χρήση του αυτοκινήτου, κάνοντας βόλτα μεσα σε αυτό το μωρό για να κοιμηθεί. H μηχανή του αυτοκινήτου όταν αυτό είναι εν κινήσει σε συνδυασμό με το ειδικό κάθισμα που δημιουργεί μια αίσθηση θαλπωρής φέρνει τα μωρά εύκολα σε μια υπνηλική κατάσταση .

Η ίδια κατάσταση επιτυγχάνεται με την κίνηση του καροτσιού που δίνει τη δυνατότητα στην μητέρα ή στον πατέρα, να βγουν, να κάνουν βόλτα μαζί με το μωρό τους και εκείνο να κοιμηθεί. Το πιο καλό από όλα είναι πιθανότατα το babywearing , το να φοράτε δηλαδή το μωρό πάνω σας με ειδικά σχεδιασμένα μάρσιπο. Με το baby wearing το μωρό σας έχει άμεση επαφή με εσάς, με τον χτύπο της καρδιάς, με τη φωνή σας και μπορείτε να βγείτε έξω έχοντας ελεύθερα χέρια. To babywearing προσφέρει την καλύτερη εκδοχή της “εξωτερικής μήτρας” για να αναπτύξει τον εγκέφαλο του μωρού και το σώμα του με τον καλύτερο τρόπο. Αν είναι κάτι να σας μείνει από αυτά κρατείστε το εξής: Είναι απόλυτα φυσιολογικό για τα μωρά σας να θέλουν να κοιμηθούν με στενή σωματική επαφή με τους φροντιστές τους που δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο μέρος ακόμα και αν οι άλλοι το θεωρούν ιδανικό.

Εν κατακλείδει ελπίζουμε να έγινε κατανοητό το γεγονός ότι αυτό που οι γονείς συχνά θεωρούν ως προβληματικό στον ύπνο και χρειάζεται να διορθωθεί είναι φυσιολογικό και αναπτυξιακά κατάλληλο. Παρόλα αυτά γνωρίζουμε ότι πολλοι γονείς συνεχίζουν να προβληματίζονται για τον ύπνο των μωρών τους και για αυτό το λόγο γράφουμε και δημοσιεύουμε τέτοια άρθρα στην προσπάθεια μας να τους βοηθήσουμε. Θα λέγαμε ότι ο κύριος στόχος του άρθρου είναι να γίνει κατανοητό το τι θεωρείται φυσιολογικό στη συμπεριφορά του παιδιού σχετικά με τον ύπνο . Από εκεί και έπειτα εαν η συμπεριφορά αυτή γίνει αποδεκτή από την οικογένεια και δεν δημιουργεί πρόβλημα μπορείτε απλά να χαλαρώσετε καθησυχασμένοι ότι το παιδί σας δεν πρόκειται να πάθει κάτι από αυτές τις αλλαγές ύπνου. Αντί λοιπόν να ακολουθήσετε κάποια πολύ ειδική συμβουλή απλά φροντίστε το μωρό σας να νιώθει ασφαλές όταν κοιμάται δημιουργώντας το κατάλληλο περιβάλλον για εκείνο που θα συμπεριλαμβάνει όλες τις φυσιολογικές συμπεριφορές όπως εξηγήθηκαν. Έπειτα μπορείτε να κάνετε αυτό που ταιριάζει καλύτερα για το παιδί σας.
Continue reading

Advertisements

Για τους γονείς: Πιο απλά πιο ευγενικά.

 

goneis

Δεν είναι ότι ένας κατάλογος με οδηγίες του τύπου 10 ωφέλιμες πρακτικές για να βελτιώσετε τη σχέση σας με το παιδί είναι η λύση ή η βοήθεια που θα περίμενε ένας γονέας στην καθημερινότητα του. Είναι αφελές να το πιστεύαμε αυτό καθώς το κεφάλαιο γονεϊκότητα από μόνο του είναι μεγάλο πολύπλευρο,μοναδικό,ευμετάβλητο.
Κάποιες φορές ωστόσο βοηθά να απλοποιούμε τα πράγματα όχι για να μειώσουμε την σοβαρότητα τους αλλά για να μην μπερδευόμαστε περισσότερο σε διάφορες ΄φωνές΄ δικές μας ή του περίγυρου που διορθώνουν, επικρίνουν, επιτάσουν και είθισται να αυξάνονται σε δύσκολες στιγμές. Το αποτέλεσμα συχνά από αυτή τη σύγκρουση σκέψεων που στήνουν κανονικό χορό στο κεφάλι μας είναι οι ενοχές.

Πόσες φορές δεν ακούμε γονείς να εκφράζουν την ενοχή τους για κάτι που έκαναν ή δεν έκαναν σχετικά με την ανατροφή των παιδιών τους. Είναι πολύ εύκολο συναισθήματα ενοχής να μας ακινητοποιήσουν, να μας αποσπάσουν όλη την προσοχή  σε  χρονικές στιγμές απαιτητικές τότε δηλαδή που χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ να έχουμε καθαρό νου για να πάρουμε αποφάσεις.

Τη στιγμή που θα νιώσεις ότι δεν πάει άλλο με αυτή τη συμπεριφορά είτε τη δική σου είτε του παιδιού σου ή του συντρόφου σου έχεις σκεφτεί ότι μπορεί να είναι εκείνη η στιγμή που θα χρειαστεί να αλλάξεις κάτι;
Kαι μόνο η αναγνώριση αυτού ως μια κατάσταση που σε εξαντλεί και θέλεις να την διώξεις αποτελεί μια σπουδαία αλλαγή.
Πάρε μια ανάσα, και αντιμετώπισε την κατάσταση με μια απόσταση που θα σε βγάλει για λίγο από πρωταγωνιστή του προβλήματος και θα σε βάλει στη θέση του θεατή.
Φωνάζεις περισσότερο τον τελευταίο καιρό με τα παιδιά σου; Παρατήρησε πότε συμμβαίνει αυτό. Παρατήρησε ακόμα τους κανόνες που έχεις σπίτι σου.

Οι πολλοί κανόνες προκαλούν άσχημα συναισθήματα στα παιδιά όπως εκνευρισμό,θυμό και απογοήτευση.
Είναι σημαντικό οι κανόνες να περιοριστούν σε σοβαρά θέματα ασφάλειας,αυτοπροστασίας ή μελέτης για το σχολείο.

Ως αποτέλεσμα δίνεται ξανά μια αίσθηση ασφάλειας και άνεσης στα παιδιά που θα απομακρύνει τον θυμό ή τον εκνευρισμό τους.Αυξάνονται έτσι οι πιθανότητες να συνεργαστούν τα παιδιά με τους γονείς.

Δοκίμασε να αλλάξεις τον τρόπο που προσπαθείς να αποτρέψεις μια ανεπιθύμητη συμπεριφορά. Αν συνιθίζεις να λες “θα σε τιμωρήσω αν ξαναγράψεις στον τοίχο ή ποτέ δεν μαζεύεις τα παιχνίδια σου”, προτίμησε να πεις εναλλακτικά “στο χαρτί γράφουμε όχι στον τοίχο”. Και στο επόμενο παράδειγμα “τι ωραία θα ήταν τα παιχνίδια να είναι στην θέση τους (ξέρω θα σχολιάσετε σιγά μη πιάσει αλλά όπως συνιθίζω να λέω ο σκοπός δεν είναι να δείτε άμεσα αποτελέσματα αλλά πιο μόνιμα σε βάθος χρόνου και φυσικά λαμβάνοντας πάντα υπόψη την γνωστική ικανότητα που διαθέτει το παιδί αντίστοιχη της ηλικίας του).

Δίνοντας στα παιδιά πληροφορίες τα ενθαρρύνουμε να αποφασίζουν τα ίδια για το τι πρέπει να συμβεί.

Οσο πιο σύντομες οι προτάσεις τόσο το καλύτερο.

Τα παιδιά δεν μπορούν να παρακολουθήσουν μεγάλες προτάσεις με πολλές πληροφορίες.

Δώστε στο παιδί την ευκαιρία να εκφράζει τις επιθυμίες του.

Εαν είναι αναστατωμένο καθρεφτίστε τα συναισθήματα του.

Επιτρέψτε στο παιδί να νιώσει θυμό.

Δείξτε κατανόηση για αυτό που αισθάνεται το παιδί εκείνη τη στιγμή.

Η αναγνώριση και η αποδοχή των συναισθημάτων του παιδιού είναι βασική στην υγιή συναισθηματική ανάπτυξη του και στο πως αυτοκαθορίζεται.

Προσπαθείστε να είστε ευγενικοί με κάθε τρόπο. Αντίθετα με ότι φοβούνται πολλοί γονείς τα παιδιά που οι κηδεμόνες τους τους φέρονται με εξαιρετική ευγένεια γίνονται λιγότερο κακομαθημένα.

Η ευγένεια δεν υπονομεύει το κύρος του γονεϊκού ρόλου.

Συνεργαστείτε με τα παιδιά σας σε ένα ζεστό και υποστηρικτικό περιβάλλον που αποτελεί τη βάση για όλη την υπόλοιπη ζωή του.

Μερικές σκέψεις μετά τη μεγάλη νίκη

tsitsipas-1-400x260

Η τεράστια νίκη του Έλληνα τενίστα Τσιτσιπά εναντίον του ‘βασιλιά’  Φεντερερ και τα λόγια που εξέφρασε αργότερα για αυτή την νίκη αποτελούν το καλύτερο παράδειγμα για τα παιδιά που ξεκινούν τώρα ένα άθλημα αλλά και για τους όλους τους ενήλικες στην καθημερινή ζωή.

Ο νεαρός τενίστας απόλαυσε την νίκη του όσο τίποτε άλλο, βάζοντας τον πήχη ψηλά ωστόσο φθάνοντας εκεί βήμα βήμα, με πολύ προσπάθεια, σπάζοντας τον μεγάλο στόχο σε πολλούς μικρότερους. Μίλησε για την ταπεινότητα που οφείλει να έχει ειδικά από εδώ και στο εξής. Μίλησε για την ανάγκη του να είναι συγκεντρωμένος στο στόχο του και να βλέπει τον κάθε αγώνα διαφορετικά. Μίλησε με μεγάλο σεβασμό και θαυμασμό για τον αντίπαλο του που χρόνια αποτελούσε πρότυπο του. Πάνω από όλα μίλησε για την ικανοποίηση που αντλεί από το παιχνίδι.

Πράγματι, μεταφέροντας τα λόγια του στην καθημερινή ζωή χρειάζεται να έχουμε ένα όραμα, ένα στόχο, ορίζοντας που περίπου θέλουμε να φτάσουμε και έπειτα να βαδίζουμε προς τα εκεί κατακτώντας μικρότερους καθημερινούς στόχους. Όσο πιο ψηλά φτάνουμε τόσο πιο ταπεινοί χρειάζεται να είμαστε. Η συγκέντρωση μας βοηθά να παραμένουμε προσηλωμένοι σε αυτό που πιστεύουμε ότι είναι καλό για εμάς χωρίς να ξοδευόμαστε αναίτια εδώ και εκεί. Ανεξάρτητα από την έκβαση γεγονότων κάθε τι που ξεκινάμε καλό είναι να το ξεκιναμε πάντα σα να είναι η πρώτη μας φορά. Αν χάσουμε τον σεβασμό προς αυτούς που μας δίδαξαν ή προς τον ‘αντίπαλο’ χάνουμε την αξία μας ως άνθρωποι. Σε ότι κάνουμε δεν έχει τόση σημασία να το κάνουμε πολύ καλά (χωρίς λάθη) όσο να είμαστε καλά με αυτό που κάνουμε.
Και θα κλείσω, ότι η απόλυτη ευτυχία που ένιωσε ο αθλητής βιώνεται μόνο μέσα από τις ανθρώπινες σχέσεις. Το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να κοιτάξει τους δικούς του που έκλαιγαν από χαρά καθώς και το κοινό που τον ενθάρρυνε σε όλη του την πορεία. Ότι μικρό ή μεγάλο πετυχαίνουμε το απολαμβάνουμε στο μέγιστο βαθμό μόνο όταν υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι που αγαπάμε και εμπιστευόμαστε. Μαζί τους η χαρά μας γίνεται αληθινή γιορτή. Αλλά και το αντίθετο. Αν δεν καταφέρουμε κάτι η απογοήτευση μας μοιράζεται και πάλι μαζί τους και με τη δική τους στήριξη βρίσκουμε το κουράγιο να συνεχίσουμε.

Ο αθλητισμός παραδίδει μαθήματα ζωής ή αλλιώς ο ίδιος αθλητισμός είναι μια μικρογραφία της ζωής.

Ομαδική θεραπεία. Το μοίρασμα που σε φέρνει πιο κοντά στον εαυτό σου και πιο μακριά από την απομόνωση.

 

rozana

Η ομαδική θεραπεία έχει πλούσιο παρελθόν στον χώρο της ψυχικής υγείας με πολλά μεγάλα ονόματα που την υπηρέτησαν όπως ο Rogers, Bion, Lewin, Yalom.
Μέσα από την συνέντευξη του Ryon Spencer που είναι ειδικός στην ομαδική ψυχοθεραπεία στο Los Angeles δίνονται κάποια σημαντικά αποσπάσματα με σκοπό να βοηθήσει τον κόσμο να κατανοήσει τη σπουδαία αξία της συμμετοχής μέσα σε μια ψυχοθεραπευτική ομάδα.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι ομάδας όπως ομάδες για εξαρτήσεις, προσωπικής ανάπτυξης, διαχείρισης άγχους, ομάδες που απευθύνονται σε ζευγάρια, γονείς ή μόνο σε γυναίκες ή άντρες ή σε ανθρώπους που πάσχουν από κάποιο ψυχικό νόσημα. Οι άνθρωποι γενικά είναι επιφυλακτικοί στο να λάβουν μέρος σε μια ομάδα, καθώς είναι δύσκολο να μοιράζεσαι τα προβλήματα σου με έναν θεραπευτή πόσο μάλιστα με μια ομάδα που απαρτίζεται από άτομα που δεν γνωρίζεις. Ωστόσο μια ομάδα μπορεί να είναι κατάλληλη για όλους. Σκεφτείτε ωστόσο ότι καθημερινά βρισκόμαστε σε ομάδες  όπως οικογένεια, δουλειά, διάφορα άλλα κοινωνικά πλαίσια και ο καθένας έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει τον τρόπο που συσχετίζεται με τους άλλους.

Η διαφορά της ομαδικής συνεδρίας από μια ατομική συνεδρία είναι ότι η πρώτη είναι πιο κοντά στην αληθινή ζωή καθώς αλληλεπιδράς με άλλα άτομα που έχουν διάφορα προβλήματα παρόμοια με τα δικά σου και δεν βρίσκεσαι μόνο με τον θεραπευτή. Σε μια τέτοια διαδραστική, αληθινή ομάδα λαμβάνεις διάφορες απόψεις ή οπτικές για ένα θέμα ενώ η ανατροφοδότηση, η διερεύνηση και ο πειραματισμός αποτελούν βασικό μέρος σε κάθε συνάντηση. Η εξίσωση έχει ως εξής: Περισσότεροι άνθρωποι ίσον περισσότερες μεταβιβάσεις ίσον μεγαλύτερος πλούτος συναισθημάτων ίσον κίνητρο για περαιτέρω βελτίωση και συνέχιση της προσπάθειας στην έκφραση και στην διαχείριση δύσκολων συναισθημάτων. Τα μέλη μιας ομάδας συχνά μαθαίνουν και αλλάζουν την συμπεριφορά τους απλά και μόνο παρατηρώντας την συμπεριφορά των άλλων. Από την μεριά του ο θεραπευτής έχει τη δυνατότητα να παρατηρήσει το άτομο πως συσχετίζεται με τους άλλους και  δεν περιορίζεται στις δικές  αυτοαναφορές που εκείνο δίνει.

Οι περισσότερες ομάδες ορίζουν μια σειρά κανόνων που κάθε μέλος οφείλει να σεβαστεί. Ο θεραπευτής σε αυτό το σημείο έχει καθοριστικό ρόλο στο να γίνει κατανοητό από όλους ο τρόπος διαχείρισης των πληροφοριών εντός της ομάδας.
Συνεπώς, τα μέλη της ομάδας καλούνται να μην μοιράζονται με άλλους έξω πληροφορίες που αφορούν τις ζωές ατόμων μέσα στην ομάδα. Μπορούν να μοιράζονται μόνο το πως βιώνουν την εμπειρία της ομάδας.

Μέσα στην ομάδα τα μέλη καλούνται να παρατηρούν συχνά τον εαυτό τους λεπτό προς λεπτό και να κρατήσουν σημειώσεις για τα συναισθήματα τους, τις σκέψεις και τις συνδέσεις που προκύπτουν μέσα από τη διάδραση τους με τους άλλους. Συνήθως δίνεται έμφαση στο “εδώ και τώρα” καθώς και σε θέματα που απασχολούν τον καθένα τη δεδομένη χρονική περίοδο. Ο θεραπευτής σπάνια εισάγει θέματα αλλά βοηθά την ομάδα να εμπιστευτεί και να εκφραστεί ελεύθερα. Όσο τα μέλη κερδίζουν την εμπιστοσύνη και νιώθουν πιο άνετα στην επικοινωνία τους με τους άλλους τόσο περισσότερο αρχίζουν να χρησιμοποιούν συνήθεις τρόπους συμπεριφοράς όπως δηλαδή  στην κανονική τους ζωή. Από τον θεραπευτή απαιτείται μεγάλη εμπειρία στην ομαδική ψυχοθεραπεία που δεν αρκεί να εστιάζει σε μία μόνο ψυχοθεραπευτική προσέγγιση. Κάποιες φορές ανάλογα με τη συμμετοχή των μελών της ομάδας ο θεραπευτής μπορεί να συμμετέχει ενεργά. Η πολύτιμη ανατροφοδότηση που παίρνουν τα μέλη από την ομάδα τους δίνει τη δυνατότητα να πειραματιστούν μέσα στο ασφαλές περιβάλλον της ομάδας επιλέγοντας να δουλέψουν στον τρόπο που συσχετίζονται με τα άλλα μέλη και έπειτα να μεταφέρουν το νέο πιο λειτουργικό μοντέλο συμπεριφοράς σε άλλα πρόσωπα στη ζωή τους.

Η ομάδα έχοντας κοινούς σκοπούς και κίνητρα χαρίζει στα μέλη της μια αίσθηση κοινότητας και κλίμα αποδοχής.Η ομάδα αποτελεί ένα καταπληκτικό μέρος για να εξασκηθείς σε νέες συμπεριφορές χωρίς να κατακριθείς, δοκιμάζοντας με ασφάλεια νέες στάσεις,πεποιθήσεις συμπεριφορές, πριν τις εφαρμόσεις στην καθημερινότητά, εκτός ομάδας.

http://www.agpa.org

Στρες και εγκυμοσύνη

 

Miracle

Η εγκυμοσύνη είναι μια ξεχωριστή περίοδος για τη γυναίκα γεμάτη από συναισθήματα χαράς και ικανοποίησης για τη νέα αυτή και μοναδική εμπειρία. Υπάρχουν ωστόσο αρκετές περιπτώσεις που η εγκυμοσύνη μπορεί να συνοδεύεται με άγχος, ανησυχία ανάλογα με τη συνθήκη στην οποία βρίσκεται η γυναίκα τη δεδομένη χρονική στιγμή. Ένας βαθμός στρες ακολουθεί σχεδόν όλες τις έγκυες γυναίκες και αφορά βεβαια την ομαλή εξέλιξη της εγκυμοσύνης αναμένοντας κάθε τόσο αποτελέσματα εξετάσεων όπως υπερήχοι, αιματολογικές, αμνιοπαρακέντηση κα.
H εγκυμοσύνη από μόνη της αποτελεί μια μεταβατική περίοδο στη ζωή της γυναίκας αλλά και του συντρόφου της αφού μέσα από τη σχέση τους και την ένωση τους προκύπτει μια νέα ζωή. Συνεπώς το ζευγάρι πέρα από χαρά και προσμονή για το νέο μέλος της οικογένειας βιώνει και άλλα συναισθήματα όπως άγχος, ανασφάλεια μερικές φορές ακόμα και αγωνία για το νέο τους ρόλο. Την περίοδο λοιπόν αυτή το ζευγάρι χρειάζεται ιδιαίτερη στήριξη και ενημέρωση προκειμένου οι φόβοι να υποχωρήσουν και την θέση τους να πάρει η αρμονία και η εσωτερική δύναμη.

Το έντονο στρες στην εγκυμοσύνη συνδέεται με πρόωρο τοκετό και με φτωχή ικανοποίηση από την εμπειρία του τοκετού καθώς και με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης επιλόχειου κατάθλιψης. Συχνά επίσης το άγχος μπορεί να συνοδεύει από την αρχή μια εγκυμοσύνη εαν η προηγούμενη εμπειρία εγκυμοσύνης ή τοκετού ήταν επώδυνη.
Εφόσον εντοπίσετε ότι ειστε στην κατηγορία των γυναικών που αγχώνεται παραπάνω από όσο χρειάζεται τότε πρέπει να κάνετε κάτι για αυτό ώστε να μην αφήσετε το άγχος να σας κυριεύσει.

Παρακάτω δίνονται μερικές συμβουλές που βοηθούν στης μείωση του άγχους στη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

  • Διατηρείστε μια καθημερινότητα που να εμπεριέχει ένα βαθμό φυσικής δραστηριότητας όπως το περπάτημα. Μπορείτε ακόμα να δοκιμάσετε yoga, διαλογισμό ή άλλες τεχνικές χαλάρωσης.
  • Όποτε βρείτε ευκαιρία επιτρέψτε στον εαυτό σας να ξεκουραστεί. Αποφύγετε να αναλαμβάνετε πολλές υποχρεώσεις ταυτόχρονα.
  • Ζητείστε βοήθεια από τους δικούς σας ανθρώπους. Όποτε νιώθετε ότι πιέζεστε μοιραστείτε το μαζί τους και μη προσπαθείτε να δείξετε ικανές να τα καταφέρνετε όλα. Αποδεχτείτε το γεγονός ότι δεν μπορείτε να τα κάνετε όλα. Κάνετε ότι καλύτερο μπορείτε στο βαθμό που μπορείτε.
  • Απασχοληθείτε με κάτι που σας ευχαριστεί όπως να διαβάσετε ένα βιβλίο, να δείτε ένα αγαπημένο σας πρόγραμμα στην τηλεόραση, μαγείρεμα, ζωγραφική οτιδήποτε αγαπάτε.
  • Μητέρες που έχουν περισσότερο από ένα ή δύο παιδιά γνωρίζουν πολύ καλά τη δυσκολία εύρεσης ελεύθερου χρόνου. Ωστόσο είναι βασικό, είναι θέμα υγείας να ξεκλέβετε ακόμα και μερικά λεπτά για ανάπαυση.
  • Συμπεριλάβετε στην καθημερινότητα σας αγαπημένα πρόσωπα της οικογένειας ή φίλους των οποίων η παρέα σας ευχαριστεί. Η επικοινωνία μαζί τους είναι ωφέλιμη για την υγεία σας. Από την άλλη εαν δυσκολεύεστε να βάλετε όρια σε πρόσωπα που επιδιώκουν να έρχονται σε επαφή μαζί σας περισσότερο από όσο αντέχετε ζητείστε τη βοήθεια του συντρόφου σας ή της μητέρας σας να το κάνουν εκείνοι για εσάς. Είναι σημαντικό οι γύρω σας να μαθαίνουν προοδευτικά τους ρυθμούς σας με τους οποίους νιώθετε καλά.
  • Ελάτε σε επαφή με άλλες έγκυες που βρίσκονται στην ίδια φάση με εσάς. Είναι ιδιαίτερα βοηθητικό για την καλή ψυχολογία σας ενώ σε αυτή την περίοδο δημιουργούνται συχνά φιλίες ζωής!

Στο χώρο εργασίας μου, σε ένα άνετο και ζεστό περιβάλλον πραγματοποιούνται Ομάδες εγκύων με θεωρητικό-ενημερωτικό αλλά και βιωματικό χαρακτήρα. Πρόκειται για Ομάδες προετοιμασίας τοκετού και του πρώτου καιρού της λοχείας (περίοδος προσαρμογής) που απευθύνεται σε έγκυες γυναίκες που διανύουν το δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης τους και στους συντρόφους τους. Οι συνεδρίες αυτές δεν περιορίζονται σε εκμάθηση μεθόδων που είναι ευρέως γνωστές ως “Ανώδυνος Τοκετός” αλλά αφορούν μια ολιστική προσέγγιση της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της λοχείας στοχεύοντας σε μια ολοκληρωμένη προετοιμασία (ψυχολογική και σωματική) του ζευγαριού.

Δηλώσεις συμμετοχής στο kisoudaki@gmail.com

Aπομνημονεύματα ενός μωρού από το μαιευτήριο

Έπ τί φώτα είναι αυτά εδώ; Τί χέρια.. Μη με κουνάτε καλέ! Ανακατεύομαι!”

Τοποθέτηση στο στήθος
“Αααχ… τι ωραία που είναι εδώ! Μαλακά και ζεστά. Σαφώς νιώθω καλύτερα, λέω να σταματήσω την κλάψα, δεν υπάρχει άλλωστε λόγος”. (Τα μωρά που τοποθετήθηκαν εξαρχής στο στήθος της μητέρας τους εμφανίζουν λιγότερο κλάμα ενώ σταθεροποιούν πιο εύκολα την θερμοκρασία, την αναπνοή και τους χτύπους της καρδιάς τους.)

“Κάτι μου λέει ότι εδώ γύρω υπάρχει τροφή, ας την αναζητήσω” (το λεγόμενο baby crowl. Αν αφήσουμε το μωρό μόνο του
θα φτάσει σιγά σιγά στη θηλή). “Κόπιασα λίγο μέχρι να τη βρω αλλά σίγουρα άξιζε τον κόπο! Μιαμ μιαμ, αν και λίγο… για αρχή νομίζω είναι ότι πρέπει!” (Το γνωστό πρωτόγαλα. Η καλύτερη τροφή για τις πρώτες μέρες του μωρού, με όλες τις προστατευτικές και θρεπτικές ουσίες στις ακριβείς αναλογίες).

“Ώστε εσύ είσαι η μαμά μου. Χαίρω πολύ! Αν και δεν σε βλέπω πολύ καθαρά σε ακούω τέλεια. Μου αρέσουν αυτά που μου λες και πόσο, μα πόσο γλυκά με χαϊδεύεις. Και αυτή η μυρωδιά σου τόσο οικεία… (Όλες οι αισθήσεις λειτουργούν από τις πρώτες κιόλας μέρες του μωρού).

“Με αυτά και με αυτά χαλάρωσα. Νομίζω ότι με παίρνει ο ύπνος. Λοιπόν μανούλα, θα κοιμηθώ τώρα αν δεν σε πειράζει θα τα πούμε σε λίγο, ή μάλλον θα ξαναφάμε σε λίγο γιατί πολύ μου άρεσε αυτό το μεζεδάκι που μου έδωσες”.

Ξαφνικά…
“Αμάν!! Τί έγινε ρε παιδιά; Ωχ σιγά! Ποια είναι αυτή; Γιατί με παίρνει από τη μαμά μου; Βοήθειααααα… Τι έκανε λέει, κοιμάμαι πολύ και θα αφυδατωθώ; Τι σημαίνει πάλι αυτό; Μα ήμουν κουρασμένος από το δρόμο μέχρι να βγω, τόσα πέρασα! Θα ξυπνούσα όμως… αλήθεια σας λέω! Τί; Γιατί δεν ξύπνησα ακριβώς στις 4; Συγνώμη δεν φορούσα ρολόι. Έπρεπε; Καλά, γύρισε με στη μαμά μου σε παρακαλώ γιατί μόλις αρχίσαμε να τα βρίσκουμε. Μαμαααααααά…” (Μία από τις λανθασμένες οδηγίες που δίνονται συχνά από επαγγελματίες υγείας για καθορισμένες ώρες ταΐσματος. Για φυσιολογικά τελειόμηνα νεογνά ισχύει αποκλειστικός, ελεύθερος, απεριόριστος θηλασμός).

Στον θάλαμο νεογνών
(Πέρα από τον αποχωρισμό του μωρού από τη μητέρα του, η παραμονή μέσα στο θάλαμο μαζί με άλλα νεογνά αυξάνει τον κίνδυνο ενδοσκομειακών λοιμώξεων).
“Τι συνωστισμός είναι αυτός εδώ; Γιατί φωνάζουν όλοι την μαμά τους; Και αυτοί άραγε όλοι επειδή δεν ξύπνησαν στην ώρα τους τους έφεραν εδώ; Για να ρωτήσω την κοπελιά δίπλα μου. Αυτή με ξεπερνάει σε ουρλιαχτό!”
– Κοριτσάκι γιατί σε έχουν εδώ;
– Γιατί είπαν στην μαμά μου ότι δεν έχει γάλα ακόμη… Θα περιμένω λένε ως αύριο ή και μεθαύριο. Ουααααααά… (Άλλη μια λανθασμένη οδηγία που εναντιώνεται στην ομαλή εγκατάσταση του θηλασμού).

– Σώπα, σώπα! Και εμένα κάτι τέτοιο πήρε το αυτί μου, θα δούμε τι θα κάνουμε… Και εσύ κολλητέ εκεί στη γωνία;
– Εμένα με φέρανε για να ξεκουραστεί η μαμά μου. Βγήκα με καισαρική και μου είπαν να μην την ταλαιπωρώ με τις ορέξεις μου ακόμη δεν γεννήθηκα… (Η καισαρική τομή δεν εμποδίζει την μητέρα να κρατήσει από την αρχή το μωρό δίπλα της και να θηλάσει).

“Ναι αλλά…”

Μπουκάλι στο στόμα
Παναγία μου! Γκαχ, γκουχ! Συγνώμη… αλλά είναι αγένεια όταν μιλάω να με διακόπτετε με αυτό τον τρόπο! Τέλος πάντων… Γκλουκ, γλουκ. Δεν πεινούσα ακόμα, αλλά αφού υπάρχουν κανόνες πάω πάσο. (Αναπόφευκτα το μωρό προσαρμόζεται στο πρόγραμμα και στις ανάγκες του τμήματος και όχι το αντίθετο).

“Φίλοι μου καλοί σας αφήνω επιστρέφω στη μαμά μου. Καλά ήταν και εδώ δεν λέω αλλά σαν το γάλα της μαμάς δεν έχει! Καλή συνέχεια σε όσους τυχερούς το δοκίμασαν και σε όσους δεν πρόλαβαν εύχομαι να το κάνουν γρήγορα!” (ποτέ δεν είναι αργά αλλά χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια και υποστήριξη).

Πίσω στην αγκαλιά της μαμάς 
“Μαμααά… μανούλααα… μη με ξαναφήσεις ποτέ! Πούν’ το πού το χεις; ας κλαψουρίσω λιγάκι!”. (Τα λεγόμενα σήματα πείνας που μας δίνει το μωρό όπως όταν στρέφει το κεφάλι του σαν να “ψάχνεται” ή γκρινιάζει).

“Αααααα… χαψ!” (μεγάλο άνοιγμα στόματος, καλό πιάσιμο της θηλής και ένα μέρος από την θηλαία άλω). “Αυτό ήταν! Απόλαυση…. Χάιδευε κιόλας χάιδευε!!”. (O θηλασμός δεν είναι μόνο τροφή είναι πολλά περισσότερα. Είναι χάδι, παρηγοριά, στοργή, αίσθηση ασφάλειας, επικοινωνία, συναισθηματικό δέσιμο μητέρας-μωρού)

adorable baby baby feet beautiful

Οι πολλές χρήσεις μιας μπάλας εγκυμοσύνης.

 

ball_image copy

Η μπάλα pilates ή μπάλα γιόγκα ή μπάλα γυμναστικής είναι μια μεγάλη μπάλα που θα έχετε δει σε πολλά γυμναστήρια και ίσως αρκετοί από εσάς να την έχετε σπίτια σας. Εμείς στο δικό μας σπίτι στην παρούσα φάση την χρησιμοποιούμε συχνά για να βάζουμε τα πόδια μας πιο ψηλά όταν αράζουμε στον καναπέ ή για κοιλιακούς όποτε το θυμηθούμε ή απλά για να καθόμαστε. Τα παιδιά από την αλλη παίρνουν φόρα και ξαπλώνουν πάνω της (λίγο επικίνδυνο αυτό) ή τη χτυπούν σαν να είναι μπάλα μπάσκετ (εκτονωτικό) ή απλά την αγκαλιάζουν και χαλαρώνουν στον δικό τους ρυθμό.

Η περίοδος ωστόσο που απόλαυσα την συγκεκριμένη μπάλα ήταν η περίοδος εγκυμοσύνης ενώ με συνόδευσε και στον τοκετό. Όλες οι έγκυες ειδικά όσες θα είστε σε προχωρημένη εγκυμοσύνη θα γνωρίζετε πολύ καλά το αίσθημα αυτό του να μη βολεύεσαι σχεδόν πουθενά. Η καρέκλα μπορεί να σας φαίνεται αρκετά σκληρή, η πολυθρόνα ή ο καναπές  ότι είναι αρκετά μαλακοί και να βουλιάζετε. Και τα δυο καταλήγουν να ‘πιάνεστε’ στη μέση ή στα πόδια. Η μπάλα γυμναστικής που είναι λοιπόν και μπάλα εγκυμοσύνης είναι ιδανική ως κάθισμα αυτή την περίοδο καθώς αποσυμφορεί την πίεση που δέχεται η σπονδυλική σας στήλη, κρατάει το σώμα σας στην καλυτερη στάση που θα μπορούσε να έχει διευκολύνοντας με αυτό τον τρόπο την ροή του αίματος πρός την μήτρα, τον πλακούντα και το μωρό σας. Στο τελευταίο μάλιστα τρίμηνο πλησιάζοντας προς τον τοκετό επιδιώξετε να κάθεστε όσο πιο συχνά γίνεται στη μπάλα λικνίζοντας τη λεκάνη σας με ήπιες κινήσεις προς δάφορες κατευθύνσεις πχ μπροστά-πίσω και ακολούθως δεξιά-αριστερά ή σχηματίζοντας κύκλους ή οχτάρια. ΄Εχοντας μπει στο μήνα σας βοηθείστε το μωρό σας να κατέβει και να εμπεδοθεί αναπηδώντας απαλά πάνω στην μπάλα (“gently bouncing”) πετυχαίνοντας παράλληλα την διεύρυνση της λεκάνης (ανοιχτά τα γόνατα) και διευκολύνοντας έτσι την διέλευση του μωρού σας.

Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Midwifery (2010) γυναίκες που έκαναν συχνή χρήση της μπάλας στη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους είχαν μικρότερης διάρκειας πρώτο στάδιο τοκετού (στάδιο διαστολής), χαμηλά ποσοστά εφαρμογής επισκληριδίου αναλγησίας καθώς και μικρότερο αριθμό καισαρικών τομών συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Παρατηρήθηκε ακόμη μεγάλη ικανοποίηση των γυναικών από το πως βίωσαν τον τοκετό τους αλλά και πως διαχειρίστηκαν τον πόνο. Υπάρχουν και άλλες μελέτες που καταλήγουν σε πολύ θετικές συσχετίσεις της χρήσης μπάλας στην εγκυμοσύνη και τον τοκετό με θετική εμπειρία τοκετού και ικανοποιητική διαχείριση του πόνου. Τα παραπάνω ενθαρρυντικά ευρήματα συνάδουν και με την δική μου εμπειρία εγκυμοσύνης και τοκετού όπου εκμεταλλέυτηκα στο μέγιστο βαθμό τη μπάλα και κέρδισα μόνο ανακούφιση και διευκόλυνση. Και έχει και συνέχεια… Στη λοχεία, με το μωρό αγκαλιά πάνω στην μπάλα ήταν ευεργετικό στη φάση που περνούσε κολικούς. Πρόκειται για προσωπικό βίωμα-παρατήρηση, δεν ξέρω αν έχει γίνει αντικείμενο μελέτης και αν βοηθά πράγματι στους κολικούς για εμάς πάντως ήταν θεραπευτικό! Μερικές φορές μάλιστα βάζαμε τον ίδιο τον μικρούλη μας επάνω στην μπάλα και ήπια τον κουνουσαμε. Και έχει και άλλη συνέχεια… Ο μπαμπάς μας σε φάση χαλάρωσης ξάπλωνε επάνω στη μπάλα και έπαιρνε τον ένα μικρό και έκανε ‘αλογάκι’ και εκείνος ξεκαρδιζόταν. Και μετά έπαιρνε τον άλλο που έσπευδε να ανέβει γρήγορα και εκείνος -αλίμονο-και το ‘άλογάκι’ προκαλούσε διπλά ξεκαρδιστικά γέλια. Και όσο ο ρυθμός στο αλογάκι ανέβαινε τόσο ανέβαινε και η ένταση στα γέλια και γινόταν πια ροντέο η κατάσταση έως ότου ακολουθούσε η φωνή της μητέρας (η φωνή της λογικής) “ σταμάτα” σταμάτα”.

Αξίζει ακόμα να σημειωθεί ότι η μπάλα αποτελεί το καλύτερο κάθισμα μετά τον τοκετό όταν η περιοχή του περινέου θα είναι ακόμα επώδυνη ενώ για τη δική σας ευεξία και γρήγορη αποκατάσταση μη ξεχνάτε συχνά πυκνά να την χρησιμοποιείτε για διατάσεις και άλλες ασκήσεις που μπορείτε να μάθετε με τη βοήθεια κάποιου γυμναστή.

 

Gau, RN, CNM, PhD, Ching-Yi Chang, RN, CNM, MS, Shu-Hui Tian, RN, CNM, MS, Kuan-Chia Lin, PhD. (2010). “Effects of birth ball exercise on pain and self-efficacy during childbirth: A randomised controlled trial in Taiwan”. Midwifery.

Ο μητρικός θηλασμός ως μέθοδος πρόληψης της νόσου Αlzheimer

https://www.drsearswellnessinstitute.org/blog/breastfeeding-prevents-alzeheimers

Breastfeeding as Prevention of Alzheimer’s

 

Τα οφέλη του μητρικού θηλασμού είναι πολλά  τόσο για τη μητέρα όσο και για το παιδί και δεν σταματούν μόνο την περίοδο που θηλάζει η μητέρα αλλά συνεχίζουν σε βάθος χρόνου. Για αυτό και ο μητρικός θηλασμός θεωρείται επένδυση ζωής για όλη την οικογένεια. Οι ευεργετικές επιδράσεις του μητρικού θηλασμού δεν σταματούν να μας εκπλήσουν καθώς σχεδόν κάθε χρόνο νέες ανακαλύψεις έρχονται από τον χώρο της επιστήμης και προστίθενται στην λίστα των ασθενειών που εμποδίζονται σημαντικά να συμβούν από το θηλασμό.  To 2013 είχαν δημοσιευτεί στο επιστημονικό περιοδικό της νόσου Alzheimer αποτελέσματα έρευνας όπου βρέθηκε συσχέτιση του μητρικού θηλασμού με τη μείωση πιθανότητας εμφάνισης Alzheimer στις γυναίκες,  με εκείνες μάλιστα που έχουν θηλάσει μεγάλο χρονικό διάστημα να επωφελούνται  περισσότερο.  Πρόσφατα, ο γνωστός Αμερικανός παιδίατρος Dr Sears αναφέρεται εντυπωσιασμενος σε ευρήματα μελέτης που κοινοποιεί στην ιστοσελίδα του τα οποία καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το 54% των ασθενών με νόσο Alzheimer  που έλαβαν ένα εκχύλισμα από το γάλα της μητέρας εμφάνισαν κατά μέσο όρο 25% βελτίωση, ενώ μια ομάδα σύγκρισης που δεν έδωσε αυτό το «έξυπνο φάρμακο» της μαμάς έδειξε συνεχιζόμενη επιδείνωση της νόσου του Αλτσχάιμερ. Ο Dr Sears σχολιάζει ότι  όσα χρόνια ασκεί την ιατρική, τόσο περισσότερο  εκπλήσεται το πώς η επιστήμη και η κοινή λογική τελικά συνδυάζονται.

Στο πρόγραμμα που δημιούργησε ο ίδιος “Prime-Time Health”, οι συνεργάτες του Dr. Sears Wellness Institute διδάσκονται να κάνουν την επιστήμη απλή και αλησμόνητη. Η νόσος του Alzheimer, σύμφωνα με τον παιδίατρο αποτελεί με απλά λόγια ένα πρόβλημα συλλογής ‘σκουπιδιών’. Η σταδιακή συσσώρευση “σκουπιδιών” (παλιές φθαρμένες πρωτεΐνες που ονομάζονται αμυλοειδές και ταυ) δημιουργεί και καταστρέφει τον εγκεφαλικό ιστό. Μια θεραπευτική πρωτεΐνη που ονομάζεται πολυπεπτίδιο προλίνης που βρίσκεται στο πρωτόγαλα φαίνεται να είναι υπεύθυνη για τη μείωση αυτής της συσσώρευσης απορριμμάτων και τη μείωση της προκύπτουσας νευρικής βλάβης. Έτσι, η πρόληψη, ακόμη και η αντιστροφή (ισχυρίζεται ότι μπορούν να συμβούν και τα δύο), στοχεύει στη μείωση της συσσώρευσης σκουπιδιών και στην αύξηση της αφαίρεσης απορριμμάτων.

Περαιτέρω έρευνα προς αυτή την κατεύθυνση είναι σίγουρα αναγκαία ενώ όσοι υποστηρίζουμε και προωθούμε το μητρικό θηλασμό συνεχίζουμε να παρακολουθούμε με αμείωτο ενδιαφέρον τα πολύ ενθαρρυντικά ευρήματα μελετών που έρχονται από διάφορες γωνιές του κόσμου.

 

Μπορεί η διατροφή να μειώσει το άγχος;

diatrofistres

Το άγχος είναι κάτι περισσότερο από το καθημερινό στρες που απαντάται στις ζωές πολλών από εμάς και συνοδεύει διάφορες δραστηριότητες μας. Για παράδειγμα ένα ήπιο στρες μπορεί να ξεκινήσει ακόμα και από το πρωί που ετοιμαζόμαστε να πάμε στη δουλειά ή όταν χρειάζεται να ετοιμάσουμε τα παιδιά για το σχολείο ή να τακτοποιήσουμε διάφορες εκκρεμότητες. Θα λέγαμε ότι με ένα τρόπο μικρές δόσεις στρες μας κρατάνε σε εγρήγορση, μας κινητοποιούνε και έτσι δρούμε.
Η διαφορά με το άγχος είναι ότι ενώ το στρες υποχωρεί όταν διεκπεραιώνουμε μια δουλειά και ως εκ τούτου μπορούμε έπειτα να χαλαρώσουμε, το άγχος δυστυχώς παραμένει με έναν επίμονο και κουραστικό τρόπο στο σώμα και στο μυαλό. Μοιάζει σα να μην μας αφήνει να κατεβάσουμε διακόπτες και κάποιες φορές μάλιστα είναι δύσκολο να αναγνωριστεί η πηγή του. Δεν συνδέεται δηλαδή πάντα άμεσα με ένα στρεσογόνο γεγονός που προηγήθηκε ενώ μπορεί να συνοδεύεται από σωματικά συμπτώματα, όπως κοιλιακό άλγος (συχνότερο στα παιδιά) , διάρροια ή συχνή ανάγκη για ούρηση , ζαλάδα, πονοκέφαλο, εφίδρωση, ταχυκαρδίες κλπ. Άλλα συμπτώματα άγχους είναι η δυσχέρεια στη συγκέντρωση, κόπωση, νευρικότητα, ανησυχία, καταθλιπτικό συναίσθημα.
Όταν εντοπίζετε λοιπόν ότι η μέρα σας περιλαμβάνει αρκετές τέτοιες στιγμές με τα παραπάνω συμπτώματα και αυτά συνεχίζουν να είναι ανθεκτικά στο χρόνο μην απομονώνεστε και κυρίως μη μένετε μόνο στην ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα περάσει από μόνο του. Όσο αφήνουμε το επιβλαβές άγχος να εισχωρεί στη ζωή μας τόσο εκείνο απλώνει τις ρίζες του ύπουλα επηρεάζοντας σιγά σιγά όλους τους τομείς της ζωής.
Το πρώτο βήμα που θα μπορούσατε να κάνετε είναι να αναζητήσετε την βασική αιτία του άγχους σας παρατηρώντας τις σκέψεις εκείνες που ανακυκλώνετε συχνά στο μυαλό στη διάρκεια της ημέρας. Επειδή ωστόσο αυτό δεν είναι πάντα εύκολο να συμβεί επιδιώξτε να έρθετε σε επαφή με έναν καλό ψυχολόγο που θα σας βοηθήσει πιο αποτελεσματικά να εντοπίσετε τη βασική πηγή του άγχους σας και σε δεύτερο χρόνο να το αντιμετωπίσετε.
Το δεύτερο και βασικό βήμα που προτείνεται στο άρθρο της διατροφολόγου VenHuizen από την Καλιφόρνια, είναι να εισάγετε στη διατροφή σας συγκεκριμένες τροφές που από μελέτες φαίνεται ότι συμβάλλουν καθοριστικά στη μείωση του άγχους αλλά και στην ανάρρωση του σώματος από αυτό. Αυτές οι τροφές είναι οι παρακάτω:

α) Τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε Βιταμίνη B. Πολλές από τις βιταμίνες Β είναι γνωστό ότι βοηθούν με το άγχος και τη διάθεση. Μερικές καλές επιλογές είναι τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, τα εσπεριδοειδή, αβοκάντο, φασόλια, φακές, μπρόκολο, κουνουπίδι, τεύτλα, μπανάνες.

β) Τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα: Τα Ωμέγα 3 (DHA και EPA) ως γνωστό είναι πολύ ωφέλιμα για τον εγκέφαλο αλλά και για τη διάθεσή σας. Πρόκειται για τροφές όπως θαλασσινά, συμπεριλαμβανομένων των άγριων αλιευμάτων σολομού, σκουμπριού, σαρδέλας, ρέγγας και αντσούγιας. Ωμέγα -3 λιπαρά οξέα μπορούμε να βρούμε και σε φυτικές πηγές όπως σε σπόρους λινάρι και σε καρύδια ενώ υπάρχει βέβαια και το υψηλής ποιότητας συμπλήρωμα ιχθυελαίου.
γ) Πολλές μελέτες εδώ και καιρό προσπαθούν να βρουν συσχέτιση μεταξύ της καλής λειτουργίας του εντερου και καλής ψυχική υγείας και φαίνεται αρκετές από αυτές να το έχουν αποδείξει. Οι ζυμωμένες τροφές είναι εκείνες που παρέχουν τα φιλικά βακτήρια που αποκαθιστούν την χλωρίδα του εντέρου και περιλαμβάνουν καλλιεργημένα γαλακτοκομικά προϊόντα, όπως γιαούρτι υψηλής ποιότητας, κεφίρ, βουτυρόγαλα, ξυνολάχανο. kombucha, τυριά και άλλα λαχανικά τουρσί.
δ) Τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά που δρουν ενάντια σε μια φλεγμονή που έχει αρνητική επίδραση σε σώμα και μυαλό. Τα αντιοξειδωτικά, ιδιαίτερα οι ανθοκυανίνες, μπορούν μάλιστα να βοηθήσουν στην αύξηση της παραγωγής ντοπαμίνης στο σώμα. Οι ανθοκυανίνες βρίσκονται σε βατόμουρα, κεράσια, σταφύλια,ρόδια, κόκκινο λάχανο.

Στην ίδια κατηγορία τροφών με αντιοξειδοτική δράση περιλαμβάνονται τροφές με βιταμίνη C που βρίσκεται σε πορτοκάλια, ακτινίδια, φράουλες, ανανά, μάνγκο.
Μερικές ακόμα αντιοξειδοτικές τροφές είνα τα μούρα goji, η μαύρη σοκολάτα, βότανα και μπαχαρικά (πχ κουρκουμάς).
ε) Ενυδάτωση: Αν και δεν είναι τροφή είναι σημαντικό να συμπεριλάβουμε το νερό, υπογραμμίζοντας τη διατήρηση της καλής πρόσληψης υγρών καθώς η αφυδάτωση αυξάνει το άγχος στο σώμα, το οποίο μπορεί να επιδεινώσει γενικότερα το άγχος.
Από την άλλη αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν τροφές που η κατανάλωση τους μπορεί να επιδεινώσει έναν ήδη στρεσαρισμένο οργανισμό με πρώτη τη ζάχαρη η οποία αυξάνει μια φλεγμονή, αυξάνει το σάκχαρο του αίματος και συνολικά είναι επιβλαβής για τον οργανισμό. Επιλέξτε φυσικές γλυκαντικές τροφές όπως είναι τα φρούτα. Ακολουθεί η γλουτένη που από διάφορες μελέτες θεωρείται πολύ φλεγμονώδης και ως εκ τούτου μπορεί να να επηρεάσει τη διάθεσή. Σε ότι αφορά την καφεΐνη, δεν αντιδρούν όλοι αρνητικά στην καφεΐνη, αλλά αν είστε ένας από αυτούς, η καφεΐνη μπορεί να αυξήσει σίγουρα το επίπεδο άγχους σας. Αποφύγετε τέλος τυχόν τρόφιμα που είστε αλλεργικοί ή ευαίσθητοι.
Πρόκειται για ένα άρθρο που παρέχει πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τη διατροφή που συμβάλλει στη μείωση του άγχους ωστόσο έχει μεγάλη σημασία να γίνει ευκρινές στον αναγνώστη το εξής: Η διατροφή μπορεί να βοηθήσει, όπως και η άσκηση στην βελτίωση της διάθεσης αλλά όταν αυτό δεν συμβαίνει σε περιόδους που το άγχος γίνεται κυρίαρχο στην καθημερινότητα σας και αποτελεί σοβαρό εμπόδιο στη λειτουργικότητα σας τότε επικοινωνήστε άμεσα με κάποιον ειδικό.

https://www.foodsense.net/can-diet-calm-an-anxious-mind/

Μέσα από τα μάτια των παιδιών

 

children-lucid-dream

Όταν ήμουν παιδί θυμάμαι ότι είχα μεγάλη περιέργεια για το πως είναι να είσαι μεγάλος, να πηγαίνεις δουλειά, να οδηγάς αυτοκίνητο και να κάνεις γενικά πράγματα που κάνουν οι μεγάλοι. Συχνά θυμάμαι τους γονείς μου αλλά και άλλους συγγενείς να σχολιάζουν σχεδόν με ζήλια την παιδική μας ανεμελιά σε σύγκριση με τη δική τους επιβαρυμένη καθημερινότητα και σκεφτόμουν σε τι βαθμό ήταν αυτό αληθινό. Ακούγοντας για παράδειγμα από εκείνους ότι ως παιδί μοναδική μου έγνοια ήταν  το παιχνίδι και καλά έκανα διότι μετά ξεκινάνε οι ευθύνες και τα βάσανα προβληματιζόμουν αλλά και θύμωνα καθώς πίστευα ότι και εγώ είχα τις σκοτούρες μου και αμφέβαλα κατά πόσο οι δικές τους σκοτούρες ξεπερνούσαν τις δικές μου.

Φαίνεται κάπως αστείο και ασήμαντο καθώς οι περισσότεροι ενήλικες απευθυνόμενοι στα παιδιά χαριτολογώντας θα πούνε ανάλογες κουβέντες που δεν είναι όμως και τόσο αθώες, τουλάχιστον δεν ήτανε για μένα καθώς περίμενα μια πιο σοβαρή προσέγγιση σε αυτό που περνούσα ότι και να ήταν αυτό. Με άλλα λόγια ως παιδί η σκέψη μου ήταν ότι μπορεί οι μεγάλοι να έχουν  προβλήματα που από ότι λένε κάποια από αυτά είναι σοβαρά αλλά και η δική μου διάθεση ήταν εξίσου σημαντική και ήταν άδικο να υποτιμάται το δικό μου πρόβλημα που τη δεδομένη χρονική στιγμή μπορεί να ήταν ότι έχασα το αγαπημένο μου κοκαλάκι μαλλιών. Η καθημερινότητα πράγματι είναι γεμάτη υποχρεώσεις που πολλές από αυτές σε μια οικογένεια αφορούν τα παιδιά με συνέπεια οι γονείς να θεωρούν  ότι κάνουν πάρα πολλά πράγματα για εκείνα. Έτσι σε ένα ξέσπασμα του παιδιού που μπορεί να αφορά κάτι όχι σοβαρό για τους μεγάλους πχ μια ζωγραφιά που τσαλακώθηκε, ένας θόρυβος, ένα καπάκι που δεν βρέθηκε, για το παιδί μπορεί να είναι οδυνηρό και να αντιδρά με έναν τέτοιο τρόπο που στα μάτια των ενηλίκων να φαίνεται υπερβολικός και ότι δεν αντιστοιχεί σε ένταση με το συμβάν. Έτσι, συχνά θα ακούσεις γονείς να λένε έκπληκτοι ” Μα πως κάνεις έτσι”, “Δεν είναι τίποτα” “Δεν αξίζει να κλαις για αυτό” και ακόμη χειρότερα να λένε στα αγόρια ” Ολόκληρος άντρας είσαι, μη κλαις”. Η δυσανασχέτηση μάλιστα των γονιών γίνεται πιο έντονη σε ένα πλαίσιο που όπως προαναφέρθηκε οι περισσότερες υποθέσεις τρέχουν γύρω από τα παιδιά προκαλώντας  κούραση και εξάντληση της υπομονής τους. Το μόνο ωστόσο που θα προκαλέσει η παραπάνω αντίδραση τους απέναντι στο παιδί, θα είναι να επιδεινωθεί ο πόνος και το αίσθημα αδικίας του, αφού εκείνο θα νιώθει ότι βιώνει κάτι τραγικό και επιπλέον οι γονείς του, τα σημαντικά πρόσωπα της ζωής του, δεν φαίνεται καν να το καταλαβαίνουν ή ακόμα χειρότερα το επιπλήττουν.

Οι αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας αποτελούν εξαιρετικό υλικό για την περίοδο που γινόμαστε γονείς καθώς αναβιώνοντας συναισθήματα και  σκέψεις εκείνης της περιόδου μας βοηθά να έρθουμε λίγο πιο κοντά στα παιδιά μας, να τα κατανοήσουμε καλύτερα και να τα αντιμετωπίσουμε με ενσυναίσθηση και σεβασμό.

Από τις μεγαλύτερες ανάγκες τους παιδιού πέρα από την αγάπη είναι η ανάγκη για αναγνώριση. Η ανάγκη του να εισακουστεί, να επιβραβευτεί, να νιώσει ότι είναι ένα παιδί που αξίζει, με ξεχωριστές ικανότητες που θα νιώθει όμορφα για τον εαυτό του γιατί πρώτα οι γονείς του θα το κοιτάνε και θα  του μιλάνε όμορφα. Και όταν νιώθει άσχημα, πάλι μέσα από αυτούς θα λύσει τα επώδυνα συναισθήματα και θα αποκαταστήσει τη “ζημιά” χωρίς να αισθάνεται ένοχο που νιώθει έτσι αλλά αντίθετα θα νιώθει ανακουφισμένο που στεναχωριέται, θυμώνει και μπορεί να το εκφράζει χωρίς καμιά επίκριση.

Οι καλύτερες λοιπόν  συμβουλές έρχονται από ένα παιδί που τώρα μπορεί να έγινε ενήλικας αλλά δεν παύει να θυμάται πως είναι να είσαι παιδί, να σκέφτεσαι και να νιώθεις σαν παιδί.

Όταν μου μιλάτε θέλω να μου μιλάτε πάντα όμορφα. Ναι πάντα!

 

Όταν κλαίω δυνατά δεν θέλω να βιαστείτε να μου πείτε να σωπάσω γιατί ξεσήκωσα τον τόπο αλλά να με ρωτήσετε τι έχω.

 

Συνήθως αντιδρώ χειρότερα όταν μου φωνάζετε ή με διατάζετε.

 

Ακούω καλύτερα και συμμορφώνομαι στη μία φορά, στις πολλές μπλοκάρω. Έτσι αν μου πείτε δέκα φορές συνεχόμενα να βάλω τα παππούτσια μου πιθανόν να μη τα βάλω καθόλου.

 

Όταν σας αντιμιλάω μη το παίρνετε προσωπικά. Απλά εκφράζω τη γνώμη μου που πολλές φορές είναι διαφορετική από τη δική σας. Ίσως τότε να χρειάζομαι περισσότερο μια αγκαλιά.

 

Όταν φέρομαι άσχημα μη βιαστείτε να με βάλετε τιμωρία, συνήθως είμαι στεναχωρημένος-η, βοηθείστε με να το εκφράσω, να το μοιραστώ μαζί σας.

 

Κάποιες φορές με βοηθάτε περισσότερο με το να με ακούτε παρά με το να με συμβουλεύετε.

 

Νομίζω ότι τα καταφέρνω καλά, εμπιστευτείτε με.

 

Μεγαλώνω όμορφα και νιώθω καλά με μένα επειδή με αγαπάτε πολύ. Χαρίστε μου άφθονες αγκαλιές και φιλιά χωρίς να φοβάστε ότι θα με κακομάθετε.